Σκέψεις για το γυμνό

Με αφορμή το σχετικό post της Αόρατης Μελάνης θα ήθελα να γράψω κάποια πράγματα σχετικά με το γυμνό και ειδικότερα τη σχέση του δυτικού πολιτισμού με αυτό.
Τα τελευταία βράδια έχω πετύχει στο ΣΚΑΪ κάποια ντοκιμαντέρ αφιερωμένα σε φυλές ανθρώπων που κατοικούν στον Αμαζόνιο. Το πρώτο πράγμα που παρατηρεί κάποιος “δυτικός” (εννοώ κάποιος που ανήκει στον σύγχρονο δυτικό πολιτισμό) βλέποντας ένα τέτοιο ντοκιμαντέρ είναι ότι οι άνθρωποι είναι ολόγυμνοι. Δε φορούν ούτε μπλούζες, ούτε εσώρουχα, ούτε νιώθουν την ανάγκη να κρύψουν τα γεννητικά τους όργανα απ’ τη θέα των συνανθρώπων τους. Και γιατί να το κάνουν άλλωστε; Είναι τέτοια η ζέστη στις περιοχές αυτές που δεν έχει κανένα νόημα να φοράς ρούχα.

Ο ευαγγελισμός της Θεοτόκου – Δωρεάν ενοχές για όλους

25η Μαρτίου: Η μέρα που ορίστηκε η έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα των Ελλήνων. Όπως μπορείτε να διαβάσετε εδώ, η επανάσταση δεν ξεκίνησε εκείνη την ημέρα αλλά τελικά καθιερώθηκε έτσι ώστε να συμπίπτει με μία χριστιανική παράδοση: τον ευαγγελισμό της Θεοτόκου.

Σύμφωνα λοιπόν με αυτήν την παράδοση, οι χριστιανοί γιορτάζουν ένα σπουδαίο “γεγονός”:  την επίσκεψη του Αρχαγγέλου Γαβριήλ στην Παναγία και την αναγγελία της χαρμόσυνης είδησης ότι θα μείνει έγγυος δια του Αγίου Πνεύματος και ότι μέσω αυτής θα ενσαρκωθεί ο Υιός του Θεού. Όμως όπως γνωρίζουμε η αγία τριάδα του χριστιανισμού είναι στην ουσία ένα και το αυτό πρόσωπο, ο Θεός, που απλά έχει τρεις εκφάνσεις. Θα μπορούσαμε λοιπόν να ανακεφαλαιώσουμε ως εξής: 
Η χαρούμενη είδηση είναι ότι ο Θεός θα καταστήσει έγγυο την παρθένο Μαρία ώστε μέσω αυτής να γεννηθεί …ο υιός  του, δηλαδή ο εαυτός του!  

Μην ομιλείτε περί ενοχής

Η έντονη ενοχοποίηση του έρωτα στην κοινωνία μας σε αντίθεση με  την ανεκτικότητα απέναντι στη βία με οδήγησαν το καλοκαίρι του 2005 στη συγγραφή του κειμένου “Μην ομιλείτε περί ενοχής“.