01
Ιολ.
09

«Η μπούρκα δεν έχει θέση στη Γαλλία» δηλώνει ο Σαρκοζί

Burqa«Είναι ένα θέμα που σχετίζεται με την ελευθερία και την αξιοπρέπεια των γυναικών. Η μπούρκα δε θα είναι ευπρόσδεκτη στην επικράτεια της Γαλλικής Δημοκρατίας. Δε μπορούμε να δεχθούμε ότι στη χώρα μας ορισμένες γυναίκες φυλακίζονται πίσω από ένα φράχτη, αποκόπτονται απ’ την κοινωνική ζωή, στερούνται ταυτότητας.»

Αυτά δήλωσε στο Γαλλικό κοινοβούλιο ο Σαρκοζί και δεν έμειναν αναπάντητα. Η απάντηση της Αλ Κάιντα ήρθε μέσω διαδικτύου:
«Βλέπουμε τη Γαλλία να συγκεντρώνει όλη την ικανότητά της, να κινητοποιεί όλα τα όργανα της και να οργανώνει τις τάξεις της για έναν άπιστο πόλεμο ενάντια στις αδελφές μας που φορούν το Niqab*. Οι αδικίες αυτές εκ μέρους της Γαλλίας γίνονται σε μία εποχή που συγκεντρώνονται οι απογυμνωμένες γυναίκες τους στο έδαφός μας και καταλαμβάνουν τις παραλίες και τις οδούς μας, αδιαφορώντας για τα συναισθήματα των μουσουλμάνων.»

Σας υπενθυμίζω ότι η Γαλλία έχει μια μακρόχρονη παράδοση κοσμικού κράτους ενώ ταυτόχρονα έχει τη μεγαλύτερη μουσουλμανική κοινότητα στην Ευρώπη.


Το θέμα αυτό είναι πολύ δύσκολο να το προσεγγίσει κανείς ψύχραιμα.
Αν το δούμε απ’ την πλευρά της ελευθερίας της έκφρασης, σε μια δημοκρατική χώρα ο καθένας θα έπρεπε να μπορεί να εκφράζεται και να ντύνεται όπως νομίζει εκείνος. Ή μήπως όχι; Τί γίνεται, για παράδειγμα, εάν επιθυμώ να φορέσω ρούχα που έχουν πάνω ρατσιστικά συνθήματα ή σύμβολα; Τί γίνεται εάν επιθυμώ να μη φορέσω τίποτα απολύτως; Τί γίνεται εάν επιθυμώ να ντυθώ με στολή κυνηγού, η οποία είναι φυσικά απαραίτητο να περιλαμβάνει και καραμπίνα και να περιφέρομαι στους δρόμους της πόλης; Όπως αντιλαμβάνεστε σε όλες αυτές τις περιπτώσεις παραβαίνω κάποιους νόμους και για αυτό οι συγκεκριμένες αμφιέσεις απαγορεύονται.

Επομένως για να έχει βάση οποιαδήποτε απαγόρευση, ή έστω περιθωριοποίηση της μπούρκας (ή του Niqab) θα πρέπει να συγκρούεται ευθέως με κάποιους νόμους ή με κάποιες αρχές της κοινωνίας μας. Κι εδώ είναι το πρόβλημα. Ότι δεν υπάρχει κάποιος τέτοιος συγκεκριμένος νόμος. Οι μουσουλμάνοι προφανώς επικαλούνται το δικαίωμά τους να ντύνονται όπως επιθυμούν. Απ’ την άλλη η μπούρκα αντιπροσωπεύει την ενοχοποίηση του σεξ και της γυναικείας φύσης. Η γυναίκα αντιμετωπίζεται ως μόνιμος πειρασμός ο οποίος πρέπει να είναι καλά κρυμμένος ώστε να μη σκανδαλίσει τους άνδρες. Επομένως, σε μία δημοκρατία όπως είναι η Γαλλική όπου η ισότητα των δύο φύλων είναι  βασικό συστατικό στοιχείο της, η μπούρκα θα μπορούσε κάλλιστα να ερμηνευθεί ως ένα σεξιστικό σύμβολο της επιβολής του άνδρα πάνω στη γυναίκα. Και πράγματι έτσι είναι.

Ωστόσο, δεδομένης της γενικότερης θέσης της γυναίκας στο Ισλάμ, οι αντίστοιχες ενδύσεις δεν είναι παρά το κερασάκι στην τούρτα.
Θα μπορούσε λοιπόν να ισχυριστεί κάποιος ότι η μπούρκα προάγει την καταπίεση των γυναικών ή ότι είναι σεξιστικό σύμβολο. Όμως εδώ δημιουργείται ένα νέο πρόβλημα, που είναι αποτέλεσμα της υπερβολικής πολιτικής ορθότητας και μίας διεστραμμένης αντίληψης για το σεβασμό της «παράδοσης» και της θρησκείας.  Προφανώς δεν είναι η μπούρκα το πρόβλημα. Την καταπίεση των γυναικών ΔΕΝ την προάγει η μπούρκα, αλλά το ίδιο το Ισλάμ. Η μπούρκα δεν είναι η αιτία αλλά το αποτέλεσμα. Εάν λοιπόν θεωρηθεί ότι υπάρχει νομική βάση για απαγόρευση της μπούρκας, τότε αντίστοιχα δε θα έπρεπε να απαγορευτεί και η διδασκαλία ενός τεράστιου μέρους απ’ το Κοράνι, αλλά και από τη χριστιανική Αγία Γραφή όπου υπάρχουν μηνύματα εντελώς σεξιστικά;

Το θέμα είναι πολυσύνθετο και είναι δύσκολο να καταλήξει κανείς στο τί πρέπει να γίνει. Θα ήθελα να διαβάσω και τις δικές σας απόψεις επί του θέματος.

Μπορείτε να δείτε το ρεπορτάζ με ελληνικούς υπότιτλους εδώ.
Αξίζει να δείτε και την άποψη του Pat Condell για το θέμα (στα αγγλικά).

—–
*Το Niqab σε αντίθεση με την μπούρκα δεν καλύπτει ολόκληρο το σώμα, αλλά μέρος του. Η μπούρκα απ’ την άλλη πλευρά αφήνει μόνο μια σχισμή στα μάτια και ο υπόλοιπος …άνθρωπος είναι κρυμμένος καλά πίσω από αυτήν την κινούμενη «σκηνή» όπως λέει και ο Pat Condell.

Advertisements

8 Responses to “«Η μπούρκα δεν έχει θέση στη Γαλλία» δηλώνει ο Σαρκοζί”


  1. Ιουλίου 1, 2009 στο 10:25 μμ

    Είναι όντως ένα δύσκολο θέμα αν και εγώ έχω ξεκάθαρη άποψη. Η ελευθερία της έκφρασης δεν πρέπει να καταπιέζεται ακόμα και αν εκφράζει στερεότυπα και φανατισμό. Όσο για τα παραδείγματα που έδωσες δε θεωρώ οτι πρέπει να ποινικοποιείται το φασιστικό ή όποιο άλλο ντύσιμο. Μπορεί σε μένα ή σε σένα να μην αρέσει αλλά το ίδιο μπορεί να πιστεύουν και για το δικό μας ντύσιμο κάποιοι άλλοι. Όταν μπεις στη διαδικασία του περιορισμού επειδή κάποιοι απλά προσβάλλονται δε μπορείς να σταματήσεις. Το ίδιο θεωρώ και για το γυμνισμό. Για μένα είναι απλά ένα ταμπού και δε θα με ενοχλούσε αν κάποιοι επέλεγαν να το κάνουν. Με αυτά εννοείται ότι δεν υποστηρίζω το Ισλάμ και η μαντίλα με χαλάει ακόμα και αισθητικά αφού κρύβει τα πρόσωπα και τα μαλλιά των γυναικών. Απλά πιστεύω ότι δεν πρέπει να κάνουμε εκπτώσεις στην ελευθερία της έκφρασης. Άσε που και πρακτικά δεν κάνεις κάτι αφού η καταπίεση συνεχίζει να υπάρχει. Πιο σημαντικό θα ήταν κατά τη γνώμη μου να δίνεται υποστήριξη στις γυναίκες που καταπιέζονται και θέλουν να ξεφύγουν από αυτό…

    • Ιουλίου 2, 2009 στο 11:25 μμ

      Σε μια δημοκρατία όμως η ελευθερία καλώς ή κακώς έχει κάποια όρια. Τα όρια αυτά μπαίνουν από τους νόμους οι οποίοι υπάρχουν υποτίθεται για να προστατεύονται οι πολίτες από αδικίες. Απ’ ότι κατάλαβα εσύ δε βάζεις κανένα απολύτως όριο στην ένδυση.
      Πώς θα σου φαινόταν όμως εάν κάποιος κυκλοφορούσε με μπλουζάκι το οποίο να έγραφε «Σφάξτε τους μαύρους σα σκουλήκια που είναι!!!» (ή τους αλβανούς, ή τους ομοφυλόφιλους, ή τους αθέους).
      Άλλο παράδειγμα: σκέψου να φορούσε κάποιος ένα μπλουζάκι που να έγραφε «Ο Τάδε (ονοματεπώνυμο) είναι παιδεραστής».

      Και τα δύο παραδείγματα έχουν να κάνουν με πράγματα που είναι παράνομα (παρακίνηση για βίαιες πράξεις κατά κοινωνικών ομάδων και συκοφαντία).
      Θέλω να πω, ότι η ένδυση δεν μπορεί να εξαιρείται από κάποιους κανονισμούς που προστατεύουν κάποιες βασικές μας αρχές.
      Το αν είναι σωστό να υπάρχουν νόμοι κατά του ρατσισμού ή κατά της συκοφαντίας, είναι άλλο ζήτημα. Εφ’ όσον υπάρχουν όμως, δε συμφωνείς ότι θα έπρεπε να ισχύουν καθολικά;

      Με το γυμνισμό δεν έχω κανένα πρόβλημα, αντιθέτως θεωρώ ότι η μπούρκα προσβάλλει πολύ περισσότερο τις αξίες μου απ’ ότι κάποιος που θα κυκλοφορούσε γυμνός στο δρόμο. Και πάλι όμως, πώς θα σου φαινόταν ένας γυμνός άνδρας σε στύση να κάνει βόλτα μέσα σε μια παιδική χαρά;

      Με αυτά τα τραγελαφικά παραδείγματα θέλω να σου πω ότι η ελευθερία της έκφρασης δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως δικαιολογία για να καταδυναστεύονται άλλες εξίσου σημαντικές ανθρώπινες αξίες.
      Γιατί ποιος μου λέει εμένα ότι κάποια στιγμή δε θα χαρακτηρίσουν ως ελευθερία της έκφρασης ακόμα και την ακραία μορφή της κλειτοριδεκτομής (το ράψιμο όλης της περιοχής των γυναικείων γεννητικών οργάνων όπως γίνεται ακόμα σε αρκετές περιοχες); Θα πουν, «εσείς οι δυτικοί τρυπάτε τα αυτιά σας, βάζετε σκουλαρίκια σε γλώσσες, αυτιά, αφαλούς, ρώγες κλπ Αφήστε και εμάς να εκφραζόμαστε ελεύθερα και να καθορίζουμε την εμφάνισή μας»
      Κι όμως, η κλειτοριδεκτομή απαγορεύεται στις Ευρωπαϊκές χώρες.

      Η δυσκολία όλων αυτών των θεμάτων είναι ότι ακροβατούν ανάμεσα σε αντικρουόμενες ανθρώπινες αξίες…

  2. Ιουλίου 1, 2009 στο 11:32 μμ

    «Επομένως για να έχει βάση οποιαδήποτε απαγόρευση, ή έστω περιθωριοποίηση της μπούρκας (ή του Niqab) θα πρέπει να συγκρούεται ευθέως με κάποιους νόμους ή με κάποιες αρχές της κοινωνίας μας. Κι εδώ είναι το πρόβλημα. Ότι δεν υπάρχει κάποιος τέτοιος συγκεκριμένος νόμος. Οι μουσουλμάνοι προφανώς επικαλούνται το δικαίωμά τους να ντύνονται όπως επιθυμούν.»

    Το δικαίωμα να ντύνονται όπως επιθυμούν είναι αυτονόητο. Αλλά στο θέμα της μπούρκας ή ακόμη και της μαντίλας δεν πρόκειται περί αυτού. Είναι καταναγκασμός που καλλιεργείται από τη μικρή ηλικία.
    Και καλά η μαντήλα μπορεί να μην είναι το θέμα. Αλλά η μπούργκα είναι και θα ήμουνα υπέρ μιας τέτοιας απαγόρευσης. Επειδή θεωρώ την μπούργκα ανάλογο με το την περίπτωση να είναι σε ένα «ιερό» βιβλίο γραμμένο ότι οι άντρες έχουν το δικαίωμα να δένουν στις γυναίκες ένα χαλινάρι και να τις τραβάνε όταν βγαίνουν έξω.
    Και αν πολλοί μουσουλμάνοι (άντρες κυρίως) θεωρούν καταπάτηση ενός δημοκρατικού δικαιώματος στην ενδυμασία μια τέτοια απαγόρευση θα έπρεπε ταυτόχρονα να δεχτούν και τον εκδημοκρατισμό της θρησκείας τους. Το οποίο θα σήμαινε την απαλοιφή τέτοιων απαιτήσεων.

  3. Ιουλίου 2, 2009 στο 11:30 μμ

    Πάρη πολύ σωστό το τελευταίο που γράφεις. Νομίζω ακριβώς εκεί πατούν: ζητούν περισσότερα δικαιώματα απ’ όσα αναγνωρίζουν οι ίδιοι. Απ’ τη μία μιλούν για ελευθερία της έκφρασης ή ελευθερία στην εφαρμογή των παραδόσεών τους και απ’ την άλλη προωθούν ακραία σεξιστικές αντιλήψεις και καταδυναστεύουν κάποια απ’ τα πιο βασικά ανθρώπινα δικαιώματα.

  4. Ιουλίου 3, 2009 στο 2:25 πμ

    Αρχικά θέλω να σε ευχαριστήσω για το καλωσόρισμα!
    Όσον αφορά τώρα το παρών θέμα. Θεωρώ πως είναι προφανές το γεγονός πως το πρόβλημα ξεκινά από τη σύγκρουση δύο κοινωνιών που διέπονται από διαφορετικούς κανόνες. Η Γαλλία, προχωρά ανεμίζοντας τη σημαία της δημοκρατίας. Το Ισλάμ, προχωρά ανεμίζοντας τη σημαία της θρησκείας. Συνεπώς για να το πούμε απλά, και οι δύο έχουν τα δίκια τους. Με τον ίδιο τρόπο που τα παιδιά του Ισλάμ κοινωνικοπιούνται, μέσα σε όλα, και στο έθιμο-καθήκον της μπούρκας, έτσι και τα παιδιά της Γαλλίας κοινωνικοπιούνται με έντονο το καθήκον της ελευθερίας. Το πρόβλημα προκύπτει όταν δύο λάοι μαθημένοι διαφορετικά πρέπει να συνυπάρξουν. Μία σκέψη λοιπόν μέσα στα πλαίσια της δημοκρατίας θα ήταν και μια αντίδραση τύπου ‘έτσι έχουν μάθει, αυτό υπηρετούν, οφείλουμε να το σεβαστούμε’. Γιατί πρέπει η Γαλλία να ‘πολεμήσει’ για τα δικαιώματα της γυναίκας, όταν δεν προκύπτει πως αυτά τα δικαιώματα αποζητούνται, και φαίνεται πως η θρησκεία έχει την πρώτη θέση? Από την άλλη, όταν έχεις τέτοιο ποσοστό μουσουλμάνων στη χώρα, δεν φαίνεται ‘σωστό’ να στρέψεις το βλέμμα σου αλλού, βλέποντας αυτή την καταπίεση των γυναικών.
    Το ερώτημα νομίζω καταλήγει σε ένα μεγαλύτερο προβληματισμό πάνω στο που μπαίνουν τα όρια κάθε πολιτισμού, όταν αυτοί πρέπει να συνυπάρξουν σεβόμενοι ο ένας της αρχές του άλλου.

    • Ιουλίου 3, 2009 στο 11:42 πμ

      Αγαπητή Boubouloubou,
      το πρόβλημα είναι ότι μιλάμε για το τί συμβαίνει στην επικράτεια της Γαλλίας. Δε μιλούμε για ένα ουδέτερο έδαφος όπου συναντήθηκαν τυχαια δύο διαφορετικοί πολιτισμοί. Επομένως εκεί θα πρέπει να εφαρμόζεται η γαλλική νομοθεσία.
      Για παράδειγμα, ίσως γνωρίζεις ότι ακόμα και οι ίδιες οι γυναίκες σε πολλές ισλαμικές χώρες είναι υπέρμαχες της κλειτοριδεκτομής. Όμως μία τέτοια πρακτική απαγορεύεται στις Ευρωπαϊκές χώρες, όπως έγραψα και σε προηγούμενο σχόλιο. Πιστεύεις ότι με τη δικαιολογία του σεβασμού στις διαφορετικές παραδόσεις θα πρέπει να αποδεχτούμε (στην Ευρώπη) να στερούν από μικρά κορίτσια το δικαίωμα στην απόλαυση για μια ζωή με αυτό το βάναυσο τρόπο;

      Επίσης το να δέρνει τη γυναίκα του ένας μουσουλμάνος, είναι αποδεκτό σε πολλές Ισλαμικές κοινωνίες εφ’ όσον δε ματώσει, δε μείνουν μόνιμα σημάδια ή δε σπάσει …κόκκαλα! Πρέπει άραγε στην ευρώπη να το αποδεχτούμε επειδή είναι μια έκφραση ενός διαφορετικού πολιτισμού; Ή πρέπει να εφαρμόσουμε τους ευρωπαϊκούς νόμους που καταδικάζουν οποιονδήποτε ασκεί βία;

      Ναι, χρειάζεται σεβασμός στις διαφορετικές παραδόσεις, αλλά τί γίνεται όταν αυτές έρχονται σε αντίθεση με θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα τα οποία κατακτήθηκαν μετά από τόσο κόπο;

  5. Ιουλίου 4, 2009 στο 2:43 μμ

    Δεν μιλάμε όμως εδώ για παραδείγματα βίας. Λέμε για τη μπούρκα που όπως λες στο έδαφος της Γαλλίας είναι κατά της νομοθεσίας. Άρα μήπως η Αλ Κάιντα έχει κάποιο point όταν λέει πως με βάση αυτό τότε, όταν πηγαίνουμε επισκέπτες θα πρέπει να σεβόμαστε τις δικές τους αρχές και να φοράμε μπούρκα, ή πες τουλάχιστον να μην τα πετάμε όλα έξω? Επίσης στην Τουρκία που επικρατεί ένα παρόμοιο θέμα για τη μαντίλα, οι μουσουλμάνες σε επίδειξη δυσαρέσκειας αλλά υπακούοντας στο νόμο, φοράνε τη μαντίλα και από πάνω περούκα. Αυτό δεν είναι καταπίεση? Δεν παίρνω θέση απλά λέω πως το ζήτημα δεν είναι άσπρο- μαύρο…

  6. Ιουλίου 4, 2009 στο 3:11 μμ

    Σαφέστατα είμαστε υποχρεωμένοι να εφαρμόζουμε τους νόμους τους όταν βρισκόμαστε στις χώρες τους. Θα μπορούσαν κάλλιστα να υποχρεώσουν όλους τους τουρίστες να φοράνε μπούρκα. Βέβαια αυτό θα τους έκανε να χάσουν την συντριπτική πλειοψηφία του τουρισμού τους…
    Αυτό που διαστρεβλώνει η Αλ Κάιντα είναι ότι οι μεν τουρίστες πάνε στις ισλαμικές χώρες για να αφήσουν εκεί τα λεφτά τους, οι δε μετανάστες αναζητούν μία νέα πατρίδα να τους δεχτεί για να τους δώσει στέγη, δουλειά, ψωμί. Επομένως δεν υπάρχει αντιστοιχία.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Να απολαμβάνουμε την καθάρια, την αληθινή ομορφιά του κόσμου. Η ανθρωπότητα δικαιούται να ζήσει ειρηνικά κι ελεύθερα χωρίς επινοημένες φοβέρες και υπερφυσικά αποκούμπια. wordpress statistics
Για μια νέα Φιλοσοφία


ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής
ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια

Αρχείο

Γράψτε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να ενημερώνεστε για νέες δημοσιεύσεις.