09
Σεπτ.
09

Εκλογές, αποχή και δημοκρατία

ΕκλογέςΜε αφορμή την προεκλογική περίοδο που διανύουμε θα ήθελα να εκφράσω έναν προβληματισμό μου. Ολοένα και περισσότεροι συμπολίτες μας  -ειδικά οι νεότεροι- τάσσονται υπέρ της αποχής και αδιαφορούν πλήρως για τις εκλογές. Μία απ’ τις πιο συχνές δικαιολογίες που ακούμε είναι ότι το πολιτικό σύστημα είναι «σάπιο», ότι «όλοι είναι ίδιοι» και ότι δεν τους εκφράζει κανείς.
Κατά τη γνώμη μου κανένας άνθρωπος δεν είναι ίδιος με έναν άλλον, πόσο μάλλον ολόκληροι κομματικοί σχηματισμοί. Αναρωτιέμαι όμως, όσοι θεωρούν ότι «όλοι είναι ίδιοι» πώς ακριβώς κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα; Δοκίμασαν όλα τα κόμματα (τα δεκάδες κόμματα που κατεβαίνουν υποψήφια) και βγήκαν όλα σκάρτα; Προφανώς όχι. Στην πραγματικότητα η ιδέα ότι όλες οι πολιτικές δυνάμεις είναι «ίδιες» εξυπηρετεί μόνο τα δύο κυβερνώντα κόμματα. Καλλιεργώντας αυτή την απέχθεια για τα πολιτικά δρώμενα στο λαό, τα δύο μεγάλα κόμματα έχουν καταφέρει να εξασφαλίσουν την κυβερνητική καρέκλα εδώ και 30 χρόνια.

Η ειρωνεία είναι ότι θα περίμενε κανείς από αυτούς που επιθυμούν την αλλαγή στην πολιτική κατάσταση της ελλάδας να έχουν και τη μεγαλύτερη συμμετοχή στις δημοκρατικές διαδικασίες. Κι όμως, εκείνοι που αυτοβαπτίζονται «απογοητευμένοι» και «αδιάφοροι» είναι ακριβώς εκείνοι αυτοί που εμποδίζουν την αλλαγή του πολιτικού σκηνικού. Ο λόγος που θεωρώ το δημοκρατικό πολίτευμα το καλύτερο απ’ όλα είναι όχι επειδή φέρνει τα καλύτερα αποτελέσματα για ένα κράτος, αλλά επειδή είναι το δικαιότερο: Ο κόσμος χοντρικά θα πάρει αυτό που του αξίζει. Σαφώς και μπορεί να πλανηθεί ή να κάνει λάθος μια φορά. Αλλά η επανάληψη της ίδιας ψήφου ξανά και ξανά, και μάλιστα αυτή η περίφημη κληρονομική ψήφος (δηλαδή «ψηφίζω ότι ψηφίζουν οι γονείς μου») δείχνει ότι ο μόνος υπεύθυνος για τη σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα είναι ο ελληνικός λαός.

Εκτός από αυτούς τους αδιάφορους υπάρχει και μία άλλη μερίδα συμπολιτών μας οι οποίοι πραγματικά νιώθουν ότι κανένα κόμμα δε τους εκφράζει. Αυτό είναι επόμενο. Καθένας από εμάς έχει ένα σύνολο απόψεων και αξιών που είναι σχεδόν αδύνατο να βρεθεί πολιτικό κόμμα που να ταυτίζεται πλήρως με αυτές. Ωστόσο σίγουρα μπορούμε να βρούμε κόμματα που να τα νιώθουμε λίγο πιο συγγενικά προς εμάς από τα άλλα. Ακόμα και εάν δεν ισχύει αυτό όμως, υπάρχει και ένας διαφορετικός τρόπος σκέψης που θα μας βοηθήσει να επιλέξουμε τί να ψηφίσουμε. Να βρούμε ποιο κόμμα προωθεί το γενικότερο καλό της Ελλάδας και των πολιτών της. Εγώ αυτή τη μέθοδο εφαρμόζω. Σε κάθε εκλογική αναμέτρηση προσπαθώ να δω τί είναι καλύτερο για τους ανθρώπους αυτής της χώρας και έτσι η επιλογή γίνεται λίγο πιο εύκολη.

Ξέρω ότι αυτή η συμβιβαστική λύση ενοχλεί κάποιους. Κι όμως «το μη χείρον βέλτιστον» είναι η μόνη επιλογή που έχουμε όταν δεν μας εκφράζει καθόλου κανένα κόμμα. Το να αδιαφορήσουμε πλήρως για αποφάσεις που αφορούν το άμεσο μέλλον μας και το μέλλον των παιδιών μας, είναι ό,τι χειρότερο μπορούμε να κάνουμε. Ας σκεφτούμε ένα παράδειγμα: Έστω ότι ένα ανδρόγυνο ψάχνει για μία οικιακή βοηθό για να κρατήσει το παιδί τους όσο θα λείπουν σε κάποιο ταξίδι. Ενημερώνονται ότι υπάρχουν διαθέσιμες μονο 2 οικιακές βοηθοί. Η μία είναι οξύθυμη και άγρια με τα παιδιά, και η άλλη αδιάφορη. Προφανώς και οι δύο είναι ακατάλληλες. Εάν δεχτούμε όμως ότι το ταξίδι πρέπει να γίνει οπωσδήποτε (εκλογές) οι γονείς θα πρέπει να επιλέξουν την λιγότερο κακή. Το να αφήσουν τον γείτονα να επιλέξει (το αντίστοιχο της αποχής) είναι σίγουρα η χειρότερη και πιο ανεύθυνη απόφαση. Εάν αυτό το παράδειγμα φαίνεται κάπως προφανές και απλοϊκό, τότε πόσο πιο απλή δε θα έπρεπε να μας φαίνεται η πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα όπου υπάρχουν δεκάδες κόμματα από τα οποία μπορεί να επιλέξει κανείς. Και μάλιστα απ’ την ψήφο δεν εξαρτάται μόνο το μέλλον του παιδιού μας, αλλά ολόκληρου του πληθυσμού της χώρας.

Και εν πάση περιπτώσει, σε μια δημοκρατία, εάν κάποιος θεωρεί ότι διαφωνεί απόλυτα με το σύνολο των θέσεων όλων των κομμάτων, μπορεί κάλλιστα να δημιουργήσει το δικό του κόμμα.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι η απογοήτευση, η αδιαφορία και η αποχή δε θα οδηγήσει πουθενά.

Advertisements

5 Responses to “Εκλογές, αποχή και δημοκρατία”


  1. Σεπτεμβρίου 9, 2009 στο 8:26 μμ

    Ακριβώς φίλε Astron, ακριβώς έτσι!

    Το να αφήσουν τον γείτονα να επιλέξει (το αντίστοιχο της αποχής) είναι σίγουρα η χειρότερη και πιο ανεύθυνη απόφαση

    Νομίζω ότι λίγο μεγαλύτερη αντιστοιχία υπάρχει στις 3 οικιακές βοηθούς, τις δύο που ανέφερες και μια καινούρια παντελώς άγνωστη. Ο Νεοέλληνας δεν ζητάει καν το βιογραφικό της καινούριας και ζητάει από τον γείτονα και π.χ. φίλο της οξύθυμης να αποφασίσει για το ποια θα κρατήσει τα παιδιά…

    Γενικά ο Νεοέλληνας διακατέχεται από έναν τρελό στρουθοκαμηλισμό. Οτιδήποτε αρκεί να μην τον βάλουν να αποφασίσει!!!

    Περίπου στα ίδια πλαίσια, αλλά από λίγο διαφορετική σκοπιά, κινήθηκα και εγώ εδώ: Η Ποδοσφαιροποίηση Της Πολιτκής

  2. 2 EvanT
    Σεπτεμβρίου 10, 2009 στο 11:59 πμ

    Μα φυσικά! Η ευθυνοφοβία είναι βασικό χαρακτηριστικό του Νεοέλληνα, μαζί με τον ωχαδερφισμό. Δεν είμαι σίγουρος, μόνο, τι έχει δημιουργήσει τι.

  3. Σεπτεμβρίου 14, 2009 στο 11:04 πμ

    Ενδιαφέρουσα η οπτική σου και πολύ εύστοχο παράδειγμα.

  4. 4 stratis_vip
    Νοέμβριος 10, 2009 στο 12:37 μμ

    Όσον αφορά στα λεγόμενα σου, συμφωνώ στο ότι η αποχή δεν είναι η λύση. Αλλά αυτό δε συνεπάγεται ότι η συμμετοχή με τους τρέχοντες όρους, είναι η λύση. Υπάρχει και τρίτη επιλογή, η οποία δυστυχώς δεν είναι διαθέσιμη την παρούσα, λόγω πολιτικού μαγειρέματος.

    Το ότι επιλέγεις να μη συμμετέχεις, δε σημαίνει (υποχρεωτικά), ότι αφήνεις τον άλλο να αποφασίσει για σένα. Μπορεί για παράδειγμα, να σημαίνει, ότι δε θέλεις να παίξεις σε παιχνίδι με σημαδεμένη τράπουλα. Είναι δηλαδή υποχρεωτικό, επειδή είσαι σε φιλικό σπίτι και το έχουν στρώσει, να παίξεις και συ, αφού ξέρεις, ότι θα σε κλέψουν ούτως ή άλλως;

    Επίσης, το εσφαλμένο δίλημμα, της οικιακής βοηθού. Όταν ξέρεις ότι και οι δύο οικιακές βοηθοί, είναι αποδεδειγμένα κλέφτρες, ψεύτρες, εγκληματίες, δεν αγαπούν τα παιδιά και γενικότερα είναι ανάξιες για τη δουλειά τους, θα τους εμπιστευτείς το παιδί σου; Μα θα πεις, δεν υπάρχουν άλλες! Ε τότε φίλε μου, πάρε το παιδί μαζί σου στο ταξίδι ή ακύρωσε το! Δεν μπορεί κανένα ταξίδι να έχει μεγαλύτερη προτεραιότητα από το παιδί σου._

    Επειδή δεν είμαι της άποψης, να δείχνουμε το πρόβλημα, χωρίς να έχουμε να προτείνουμε λύση, θα πω το εξής: η αποχή είναι πολιτική στάση, όταν γίνεται με πολιτικά κριτήρια. Η πολιτική μάζα που απέχει ενσυνείδητα, με τον καιρό θα λάβει πρωτοβουλία και θα αναζητήσει λύση και θα έχει αντιπροτάσεις. Αυτά τα πράγματα όμως, δεν γίνονται από τη μια μέρα στην άλλη. Θέλουν το χρόνο τους και θέλουν και σοβαρούς ανθρώπους να τα οργανώσουν. Κάποιοι από τους απέχοντες, εκτιμώ, ότι περιμένουν τη κατάλληλη στιγμή και την κρίσιμη μάζα, ώστε να προχωρήσουν στην αλλαγή του πολιτικού τοπίου. Αλλά πρέπει να βρεθεί και ο κατάλληλος ηγέτης.

    Μέχρι τότε, υπομονή;

  5. Νοέμβριος 23, 2010 στο 4:42 μμ

    Αδιαφορία είναι να αφήνεις την ίδια σου τη ζωή στα χέρια κάποιων και εσύ να είσαι ανίκανος να συμμετέχεις σε οποιαδήποτε απόφαση που θα επηρεάσει τη ζωή σου. Αδιαφορία είναι να δίνεις την εξουσία σε κάποιους και να μην μπορείς να κάνεις το παραμικρό, ακόμα και αν σε εξαπατήσουν.Αν σε εξαπατήσουν και αντιδράσεις δε, τα γνωστά, ξύλο από ανεγκέφαλα ανθρωπάκια με ασπίδες και γκλοπ, δικαστήρια κλπ.
    Αυτό το πράγμα δεν είναι δημοκρατία, είναι ολιγαρχία!
    Θα έπρεπε να αναζητάμε την άμεση δημοκρατία, την διακυβέρνηση από τα κάτω προς τα πάνω και όχι αυτό που έχουμε τώρα. Μέχρι τότε αποχή και αντίδραση.

    Γι αυτούς που υποστηρίζουν ότι η άμεση δημοκρατία δεν είναι εφικτή: http://libertarianwords.blogspot.com/2010/11/porto-alegre.html


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Να απολαμβάνουμε την καθάρια, την αληθινή ομορφιά του κόσμου. Η ανθρωπότητα δικαιούται να ζήσει ειρηνικά κι ελεύθερα χωρίς επινοημένες φοβέρες και υπερφυσικά αποκούμπια. wordpress statistics
Για μια νέα Φιλοσοφία


ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής
ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια

Αρχείο

Γράψτε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να ενημερώνεστε για νέες δημοσιεύσεις.