09
Μαρ.
10

Ένας άθρησκος στο στρατό

Γράφω ά-θρησκος και όχι ά-θεος διότι σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και σε ζητήματα σχέσεων πολίτη-κράτους αυτό που έχει περισσότερη ουσία είναι το αν ανήκουμε σε κάποια συγκεκριμένη θρησκεία ή όχι. Όπως θα διαπιστώνετε κι απ’ τα υπόλοιπα άρθρα αυτού του ιστολογίου δεν έχω καμιά πίστη σε οτιδήποτε το «υπερφυσικό», επομένως σύμφωνα με τους περισσότερους ορισμούς της έννοιας του «Θεού» είμαι ά-θεος. Ωστόσο στις επαφές μου με το ελληνικό κράτος προτιμώ να απαντώ με βάση αντικειμενικούς ορισμούς, όπως είναι αυτός της θρησκείας. Γι’ αυτό μου είναι πολύ εύκολο να απαντήσω ότι είμαι ά-θρησκος. Για να απαντήσω όμως στο ερώτημα εάν είμαι ά-θεος πρέπει αναγκαστικά να ζητήσω ορισμό του «θεού» όσο βέβαιο κι αν είναι ότι  η έννοια του θεού που χρησιμοποιεί ο συνομιλητής μου είναι υπερφυσική.

Εδώ και μερικούς μήνες κάνω τη θητεία μου στον ελληνικό στρατό. Έχω πολλά να γράψω σε επίπεδο ανθρωπίνων δικαιωμάτων και γενικότερων εντυπώσεων απ’ το στρατό. Θα περιοριστώ όμως προς το παρόν στο ζήτημα της (α)θρησκείας, αποφεύγοντας αναφορές σε ονόματα και τοποθεσίες.

Προτού καταταγώ στο στρατό, είχα λάβει την απόφαση να δηλώσω άθρησκος παρά τις αντίθετες συμβουλές πολλών γνωστών μου οι οποίοι μου έλεγαν ότι θα τα έβρισκα σκούρα. Έτσι, την πρώτη μέρα της κατάταξης που δίναμε τα στοιχεία μας, περίμενα να δω πότε θα με ρωτούσαν για το θρήσκευμα ώστε να σημειωθεί ότι είμαι άθρησκος. Εξεπλάγην όταν είδα ότι με είχαν καταχωρήσει ως χριστιανό ορθόδοξο. Επέστρεψα στο γραφείο που μας καταχωρούσαν και τους εξήγησα ότι αυτό ήταν λάθος διότι μου είχε καταχωρηθεί θρήσκευμα, ενώ εγώ δεν έχω. Ο στρατιώτης  διέγραψε με στυλό στο θρήσκευμα και ετοιμαζόταν να γράψει «άθεος» όταν του είπα να γράψει είτε «χωρίς θρήσκευμα» είτε «άθρησκος».

Γενικά δε μπορώ να πω ότι είχα προβλήματα στο κέντρο στα ζητήματα της θρησκείας. Ίσως επειδή εκεί συγκεντρώνονται οι νεοσύλλεκτοι να είναι πιο συνηθισμένοι στη διαφορετικότητα. Μάλιστα υπήρχε ξεχωριστή ορκωμοσία για τους «άθεους» και τους πιστούς «μη αναγνωρισμένων θρησκειών». Η φράση «μη αναγνωρισμένες θρησκείες» μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση. Ακόμα μεγαλύτερη εντύπωση μου έκανε η απουσία των «αθρήσκων». Είτε δε θα πιστεύεις σε τίποτα, είτε θα πιστεύεις σε κάποια θρησκεία. Το ενδεχόμενο να έχεις πίστη σε κάτι το υπερφυσικό αλλά να μην ανήκεις σε θρησκεία δεν υπάρχει για τον ελληνικό στρατό.

Πρώτα, λοιπόν, ορκίζονται όλοι οι χριστιανοί, μετά οι μουσουλμάνοι (στη δική μου ορκωμοσία έτυχε να μην υπάρχει κανείς) και μετά οι «άθεοι» μαζί με τους πιστούς των «μη αναγνωρισμένων θρησκειών». Τα λόγια του όρκου στην ουσία είναι ίδια, με μια βασική διαφορά στην αρχή. Οι χριστιανοί ορθόδοξοι ξεκινούν με τη φράση «Ορκίζομαι να…» με το δεξί χέρι υψωμένο και τα δάχτυλα σε σχηματισμό (αγίας) τριάδας όπως κατά την ορθόδοξη προσευχή. Οι άθεοι όμως ξεκινούν με τη φράση «Επικαλούμενος την τιμή και την υπόληψή μου, υπόσχομαι ότι θα…» Ένα τεράστιο μέρος της τελετής ορκωμοσίας αναλώνεται σε θρησκευτικούς (χριστιανικούς) ύμνους. Με πρόχειρους υπολογισμούς οι άθεοι ήταν περίπου 30 άτομα στους χίλιους περίπου που ορκίζονταν. Στην πραγματικότητα, όμως, από συζητήσεις με άλλους φαντάρους ήταν πολύ περισσότεροι οι άθρησκοι αλλά δεν ήθελαν να έχουν τη «στάμπα» του μη χριστιανού μήπως τους ακολουθήσει στην πολιτική ζωή τους.

Την ταύτιση της α-θρησκείας με την α-θεΐα που προανέφερα τη συνάντησα πολλές φορές. Θυμάμαι ότι ένας αξιωματικός με ρώτησε ποιο είναι το θρήσκευμά μου όταν είδε ότι καθόμουν χώρια απ’ τους άλλους. Του είπα «δεν έχω θρήσκευμα». Η απάντησή του ήταν «Α, δηλαδή άθεος». Από εκεί και ύστερα στους περισσότερους στρατιωτικούς απαντούσα καταφατικά, αν και όποτε με έπαιρνε τόνιζα πως προτιμούσα τον χαρακτηρισμό του «αθρήσκου».

Όταν πήγα στην παραμεθόριο, τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά. Πριν μας πάρει συνέντευξη ο διοικητής είχα πληροφορηθεί ότι ήταν πολύ θρήσκος και ότι έκανε ερωτήσεις σχετικά με τα ζητήματα της θρησκείας. Για μια στιγμή αμφιταλαντεύτηκα ανάμεσα στο εάν θα ‘πρεπε να πω την αλήθεια ή να πω ψέματα, αλλά τελικά εφάρμοσα την αρχική μου απόφαση. Μια απ’ πρώτες ερωτήσεις του διοικητή, λοιπόν, ήταν «πιστεύεις σε Θεό;»
-Εξαρτάται πως ορίζουμε τον Θεό, του απάντησα.
-Τι εννοείς; Οι χριστιανοί πιστεύουν στο χριστιανικό Θεό, οι μουσουλμάνοι πιστεύουν στο δικό τους Θεό. Εσύ σε ποιον πιστεύεις;
-Εγώ δεν πιστεύω σε ένα τέτοιο Θεό, προτιμώ να χρησιμοποιώ την έννοια αυτή περιγράφοντας το σύνολο της φύσης και των νόμων της.

Σε αυτό το σημείο είχα κάνει ένα βήμα πίσω. Χρησιμοποίησα την «Σπινόζια» και «Αϊνστάινια» εκδοχή της έννοιας του «Θεού» η οποία είναι βέβαια άθρησκη και άθεη ως προς τους θρησκευτικούς Θεούς αφού ταυτίζει την έννοια της φύσης με το Θεό χωρίς καμιά υπερφυσική αναφορά. Εξακολουθεί όμως να δίνει κάποια αξία και κάποια χρησιμότητα στην λέξη «Θεός», κάτι που στην πραγματικότητα δεν κάνω.
Παρατήρησα ότι δε του άρεσε καθόλου η απάντησή μου. Είπα να γλυκάνω ακόμα περισσότερο την κατάσταση και συμπλήρωσα ότι μέσα απ’ την επιστήμη μου (τη Φυσική) ανακαλύπτουμε τον τρόπο που λειτουργεί το σύμπαν και επομένως είναι σα να διερευνούμε και το Θεό. Με ρώτησε ειρωνικά εάν βρήκα τελικά το Θεό απ’ αυτή τη διερεύνηση και του απάντησα «όχι…» Πήγα να συνεχίσω εξηγώντας του ότι είναι στην ανθρώπινη φύση να μη σταματά ποτέ αυτή την αναζήτηση, να εξερευνά το σύμπαν και να πλουτίζει τη γνώση του αλλά με διέκοψε με μια ερώτησή του που έδειξε ότι με λάθος άνθρωπο ήλπιζα να ανοίξω αυτή τη φιλοσοφική συζήτηση.
-Δηλαδή δεν πας στην εκκλησία;
-Όχι, δεν πάω…
Η συμπεριφορά του από εκεί και μετά ήταν υπερβολικά ψυχρή και σε κάποιες περιπτώσεις σκληρή όταν του ανέφερα κάποια προσωπικά μου προβλήματα. Το γεγονός ότι με έβαλε στον χειρότερο λόχο ο οποίος είχε εντυπωσιακά λιγότερες εξόδους σε σχέση με τους άλλους  (ενώ λόγω ειδικότητας ανήκα κανονικά αλλού), πιθανότατα είχε να κάνει με αυτές τις απόψεις μου…

Άλλο ένα αξιοπρόσεκτο σημείο ήταν αυτό ενός χαμηλόβαθμου μόνιμου στελέχους που πριν τη συνέντευξη, όταν άκουσε ότι ήμουν άθεος από κάποιους άλλους φαντάρους, είπε «Μα οι άθεοι δεν πάνε στρατό. Δε γίνεται να είσαι άθεος και να είσαι στον ελληνικό στρατό.»
Τί ωραία που θα ήταν αν ήταν έτσι τα πράγματα! Του εξήγησα βέβαια ότι στο κέντρο οι άθεοι ορκίζονται κανονικά με δικό τους όρκο και του έκανε ιδιαίτερη εντύπωση.

Γενικά τα πράγματα στην παραμεθόριο ήταν πάρα πολύ πίσω σε ζητήματα ιδεών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων και γενικά γι’ αυτούς και κάποιους άλλους λόγους (υγείας) πέρασα πάρα πολύ δύσκολες στιγμές. Για αυτά όμως θα γράψω πιθανότατα όταν τελειώσω τη θητεία. [διαβάστε εδώ: εντυπώσεις από τη θητεία στον ελληνικό στρατό]

Κατά τ’ άλλα το blog αυτές τις ημέρες συμπληρώνει ένα χρόνο ζωής. Δυστυχώς λόγω στρατού δεν κατάφερα τους τελευταίους μήνες να γράφω συχνά. Ελπίζω να καταφέρω τώρα να γράφω πιο τακτικά.

Advertisements

20 Responses to “Ένας άθρησκος στο στρατό”


  1. 1 Evan T
    Μαρτίου 12, 2010 στο 12:03 πμ

    Τα ήθελε κι εσένα ο κώλος σου, βλέπω 😛

    Πάντως σε παραδέχομαι. Κρίμα μόνο που όταν ήμουνα στρατό ήμουνα ακόμα οριακά Χριστιανός και δεν ήμουν σε θέση να δοκιμάσω τα κότσια μου.

    • Μαρτίου 21, 2010 στο 3:53 μμ

      Evan, πραγματικά προτιμούσα την όποια «σκληρότερη» αντιμετώπιση προς το πρόσωπο μου λόγω α-θρησκείας παρά να αναγκαζόμουν να λέω προσευχή και να υποδύομαι έναν πιστό χριστιανό.
      Κι έτσι κι αλλιώς, πάλι χάλια θα περνούσα…

      Τελοσπάντων, τώρα που γλίτωσα απ’ το συγκεκριμένο στρατόπεδο είναι πολύ καλύτερα τα πράγματα. Παραμένει σκλαβιά, αλλά υπό πιο ανθρώπινους όρους.

  2. Μαρτίου 13, 2010 στο 4:50 μμ

    Καλά έκανες και το δήλωσες, τουλάχιστον θα νιώθεις εντάξει με τον εαυτό σου.

    Εγώ ακόμη νιώθω μαλάκας που δεν μου έκοψε να δηλώσω «θρήσκευμα ουδέν» όταν δήλωνα τη γέννηση της κόρης μου και τώρα γράφει στο θρήσκευμα της μητέρας «ΧΟ» (η υπάλληλος το αντέγραψε από την ταυτότητά μου).

    Πάντως δεν μοιάζουν και πολύ ζόρικα τα πράγματα. Έτυχες σε θρήσκο ανώτερο, αλλά μια τέτοια στραβή θα μπορούσε να γίνει οπουδήποτε, και στη δουλειά πάνω ας πούμε, ή και για άλλα θέματα, για πολιτικές διαφορές ή ιδεολογία.

    Κουράγιο και υπομονή και σύντομα θα είσαι πάλι άνθρωπος! 😀

  3. Μαρτίου 21, 2010 στο 3:59 μμ

    Ναι, σίγουρα και στη δουλειά μπορεί να τύχεις τέτοιας αντιμετώπισης. Αλλά ο στρατός δεν ειναι καν δουλειά, είναι καθαρή σκλαβιά και μάλιστα υπό απάνθρωπες συνθήκες. Ειδικά όταν συνειδητοποιείς ότι πορωμένοι ανεγκέφαλοι έχουν απόλυτη εξουσία πάνω σου κι έχουν τη δυνατότητα να σου επιβάλουν ποινές που θα σε κάνουν να υπηρετήσεις περισσότερο η κατάσταση από τραγελαφική γίνεται απλά τραγική και θέλει σιδερένια νεύρα για να αντέξεις.
    Τη στιγμή που θα ξαναγίνω πολίτης την περιμένω πώς και πώς… Τον Αύγουστο με το καλό!

    • 5 panos kouk
      Απρίλιος 25, 2013 στο 10:31 πμ

      ηρέμησε λίγο είμαι άθεος στρατιωτικός στο επάγγελμα και πιστεύω πως είσαι λίγο υπερβολικός στο θέμα τις συμπεριφοράς….καθαρή σκλαβιά και μάλιστα υπό απάνθρωπες συνθήκες.τραγελαφική γίνεται απλά τραγική και θέλει σιδερένια νεύρα για να αντέξεις??? είπαμε που υπηρετείς στην Ουγκάντα?

      • Απρίλιος 25, 2013 στο 11:17 πμ

        Από τη στιγμή που είσαι επαγγελματίας στρατιωτικός σημαίνει ότι πληρώνεσαι για αυτά που κάνεις. Οι κληρωτοί δεν πληρώνονται. Είναι υποχρεωμένοι να κάνουν άχρηστες αγγαρείες και να υφίστανται αυτές τις συμπεριφορές χωρίς να πουν κιχ. Αυτό εγώ το λέω σκλαβιά.

  4. 7 john
    Μαρτίου 22, 2010 στο 8:33 μμ

    Καταρχήν να σου αναφέρω ότι εγώ είμαι άθεος και όχι άθρησκος (και για την ακρίβεια μου είναι αδιάφορο αν υπάρχει ή όχι θεός από την στιγμή που δεν μπορεί να μου δώσει απαντήσεις σε φυσικά ή μεταφυσικά ζητήματα, με απλά λόγια θεωρώ μάταιη και ανούσια την αναζήτηση ενός υπέρτατου μηχανισμού – οντότητας).
    Εγώ είμαι από αυτούς που δήλωσαν χριστιανοί στο θρήσκευμα στο στρατό και πιστεύω ότι ο στρατός δεν είναι ο χώρος που αξίζει να υπερασπιστείς τις ιδέες και τα πιστεύω σου περι θρησκείας από τη στιγμή που υπάρχουν 3 δεδομένα:
    i) περνάς ένα μικρό τμήμα της ζωής σου και συναναστρέφεσαι με άτομα που δεν φυσιολογικά δεν θα το έκανες
    ii) δεν μπορείς να αλλάξεις τις θέσεις – απόψεις του στρατού σε θέματα πίστης από τη θέση του φαντάρου(θυμάμαι πως στην μονάδα δεν μπορούσα να πείσω τον Διοικητή ότι χρειάζεται σαπούνι για όσους είναι στα μαγειρία και θα του άλλαζα άποψη σε θέματα θρησκείας;)
    iii) ο όρκος είναι τυπικός από την στιγμή που οι περισσότεροι δεν είναι σε θέση να τον καταλάβουν (υπήρχαν πολλοί που δεν είχαν τελειώσει την υποχρεωτική εκπαίδευση και ορκίζονταν στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα), επίσης πιστεύω ότι ούτε ο όρκος στην «τιμή και υπόληψη» δεν είναι αρκετός αφού όλα είναι θέμα προσωπικών επιλογών και πεποιθήσεων.Δηλαδή το αν θα σταθείς στο ύψος των περιστάσεων όσους όρκους αιώνιας πίστης και να έχεις δώσει είναι τελείως διαφορετικό θέμα. Γι’αυτό και δεν σπανίζουν ποτέ οι «εφιάλτες» στις ιστορίες όλων των λαών.Ενδεικτικά σου αναφέρω το υποβρύχιο που γέρνει μέχρι 50μοίρες και το πληρώνουμε 300εκατ. ευρλω και παρόλα αυτά υπήρχαν στελέχη του στρατού που το αξιολόγησαν ως αξιόπιστο (μαλλον οι όρκοι απουσιάζαν στην θέα του χρήματος).
    Τέλος πιστεύω ότι πρέπει να χρησιμοποιούμε την θρησκεία από την στιγμή που μας χρησιμοποιεί.Από τη στιγμή που ξέρεις ότι μπαίνεις σε ένα θεοκρατικό χριστιανικό καθεστώς δεν νομίζω ότι αξίζει να χαλάσεις τις μέρες τις θητείας σου και να χάσεις άδειες. Μάλιστα εγώ το αξιοποίησα κατάλληλα όταν πήρα λίγες μέρες τιμητική λέγοντας την στρατιωτική προσευχή που κανένας άλλος δεν ήξερε.

    Σου εύχομαι καλός πολίτης και να δίνεις σημασία μόνο σε αυτά που αξίζουν
    και αυτά είναι εκτός θητείας

    • Μαρτίου 25, 2010 στο 12:46 μμ

      Σ’ ευχαριστώ John.
      Περιγράφεις την άλλη άποψη η οποία υπήρχε πράγματι μέσα μου. Μέχρι λίγους μήνες πριν μπω στο στρατό δεν είχα αποφασίσει αν θα εφάρμοζα αυτό που πρότεινες εσύ ή αυτό που τελικά έκανα. Έχεις δίκιο σε πολλά από αυτά που λες. Ο λόγος που τελικά επέλεξα να είμαι ειλικρινής είναι ότι πιστεύω ακράδαντα ότι πλέον οι άθεοι δεν πρέπει να κρύβουν τις αντιλήψεις τους. Σε οποιοδήποτε περιβάλλον. Συμμερίζομαι δηλαδή απόλυτα τις θέσεις του outcampaign.org. Δεν είναι δυνατόν στην πατρίδα μου να πρέπει να λέω ψέματα και να ισχυρίζομαι ότι πιστεύω σε έναν αόρατο παντοδύναμο πατέρα στους ουρανούς η στα παραμύθια των θρησκειών.
      Ύστερα σκεφτόμουν και το εξής, εάν καταφέρω να τελειώσω το στρατό ως δηλωμένος άθεος/άθρησκος, ποτέ πια στη ζωή μου δε θα χρειαστεί να το κρύψω. Τί χειρότερο απ’ τον ελληνικό στρατό μπορεί να βρεθεί σε αυτά τα θέματα;

      Τέλος, αν και συμμερίζομαι την άποψή σου για τη δυσκαμψία του στρατού σε προοδευτικές αλλαγές, παρατήρησα ότι αυτές συμβαίνουν έστω και με πάρα πολύ αργούς ρυθμούς. Για παράδειγμα ο ξεχωριστός όρκος στο κέντρο που προβλεπόταν για τους αθέους και τους πιστούς άλλων θρησκειών φαντάζομαι είναι κάτι που μπορεί να μην υπήρχε πριν 20 χρόνια. Επίσης ο αριθμός των στρατιωτών που τολμούν να μπουν και να ορκιστούν στο «άθεο» γκρουπάκι είμαι σίγουρος ότι αυξάνεται τα τελευταία χρόνια και θα συνεχίσει να αυξάνεται.

      Με αυτό τον τρόπο, ακόμα και στο μεσαιωνικό περιβάλλον του στρατού, αν οι άθρησκοι και οι άθεοι βγαίνουν άφοβα και δηλώνουν ότι δεν πιστεύουν σε θρησκείες, ίσως να προβληματιστεί περισσότερος κόσμος που θεωρεί την πίστη σε θρησκείες αναγκαία.

  5. Μαρτίου 25, 2010 στο 11:54 πμ

    Οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας της Ελλάδος υπό ιουδαιοχριστιανική κατοχή!

    Ο ΦΤΕΡΩΤΟΣ ΑΣΩΜΑΤΟΣ ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ

    Μεσαίωνας στην Πολεμική Αεροπορία

    Μιά ερώτηση προς τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας:

    «Κύριε Αρχηγέ, πιστεύετε, ότι στον ουρανό υπάρχει ένας θρόνος, όπου κάθεται ο Θεός, τον οποίο περικυκλώνουν και υμνολογούν άυλα αθάνατα λαμπερά ουράνια τάγματα με φτερά, που καλύπτουν το πρόσωπό τους για να μην τον δουν, που δεν τους εμποδίζουν πόρτες και κλειδιά, των οποίων προΐσταται ένας ασώματος Ταξιάρχης με φτερά, που προστατεύει όλους τους Έλληνες αεροπόρους, όταν πετούν με τα αεροπλάνα τους;»

    Η ερώτηση αυτή γίνεται, διότι από 6 έως 9 Νοεμβρίου πανηγυρίζει η Πολεμική Αεροπορία• σήμερα, 8 Νοεμβρίου, ψάλλεται δοξολογία στην Αεροπορική Βάση Δεκέλειας, ενώ στην Ημερήσια Διαταγή του ο κ. Αρχηγός ανέφερε: «Αξιωματικοί, Υπαξιωματικοί, Μαθητές των Παραγωγικών Σχολών, Στρατευμένο και Πολιτικό προσωπικό, Η εορτή του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, προστάτη της Πολεμικής Αεροπορίας, μας δίνει την ευκαιρία να αναλογιστούμε τη δέσμευση που έχουμε αναλάβει απέναντι στην Πατρίδα…» (σ.σ. κ.τ.λ. κ.τ.λ.).

    Aς εξετάσουμε τί είναι ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, σύμφωνα με έγκυρες χριστιανικές πηγές:

    • «Τα εννέα ουράνια Τάγματα εις τρείς τάξεις διαιρούνται, ανά τρία• πρώτη τάξις είναι των εξαπτερύγων Σεραφίμ, των πολυομμάτων Χερουβίμ και των αγιωτάτων Θρόνων• δευτέρα τάξις είναι των Κυριοτήτων, των Δυνάμεων και των Εξουσιών• τρίτη δε είναι των Αρχών, των Αρχαγγέλων και των Αγγέλων». (Μέγας Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, τόμος ΙΑ΄, σελ. 215).

    • «Οι Άγγελοι είναι ασώματοι καί άυλοι. Υμνούν τον Θεό ακατάπαυστα. Περικυκλώνουν τον Θρόνο του Θεού στον Ουρανό, αλλά στέκονται με δέος και φόβο και σεβασμό, μη δυνάμενοι να ατενίσουν τον Θεό κατά πρόσωπο. Γι’ αυτό και καλύπτουν με τις πτέρυγές τους το πρόσωπό τους». (Από την επίσημη ιστοσελίδα της Ιεράς Συνόδου).

    • «Έχουσι δε και αθανασίαν οι Άγγελοι, διότι δεν αποθνήσκουσιν ουδέ φθείρονται… Είναι δε φωτεινοί και λαμπροί… Δεν τους εμποδίζει ούτε θύρα, ουδέ τοίχος, ουδέ κλείθρα, ουδέ φραγμός». (Μέγας Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, τόμος ΙΑ΄, σελ. 214).

    • «Μιχαήλ (μεθερμηνεύεται εκ της Εβραϊκής ως Δύναμις Θεού ή Αρχιστράτηγος Δυνάμεως Κυρίου) ο ενδοξότατος και λαμπρότατος Ταξιάρχης των Ασωμάτων Δυνάμεων πολλάς και μεγάλας ευεργεσίας και χάριτας προσήνεγκεν εις το ανθρώπινον γένος, ως τούτο φαίνεται τόσον από την Παλαιάν Διαθήκην, όσον και από την νέαν Χάριν του Ευαγγελίου. Διότι αυτός εφάνη πρώτον εις τον Πατριάρχην Αβραάμ, έπειτα εις τον Λώτ…» (σ.σ. κ.τ.λ. κ.τ.λ.). (Μέγας Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, τόμος ΙΑ΄, σελ. 204). Το Συναξάρι δεν διευκρινίζει βέβαια, εάν ο Μιχαήλ φάνηκε στον Αβραάμ πρίν την εκπόρνευση της γυναίκας του, Σάρρας, ή μετά, όπως επίσης στον Λώτ πρίν τη διακόρευση και των δύο θυγατέρων του ή μετά…

    Φαίνεται τραγικό, η Πολεμική Αεροπορία, που διαχειρίζεται τόσο σύγχρονης τεχνολογίας υλικό, με στελέχη καταρτισμένα, όπως είναι οι πιλότοι των μαχητικών αεροσκαφών, να αναλίσκεται και να ταλανίζεται με τέτοιες μεσαιωνικές αντιλήψεις.

    Γιάννης Λάζαρης

    Δείτε επίσης:
    http://freeinquiry.gr/webfiles/pro.php?id=600

  6. Απρίλιος 2, 2010 στο 3:48 μμ

    «Φαίνεται τραγικό, η Πολεμική Αεροπορία, που διαχειρίζεται τόσο σύγχρονης τεχνολογίας υλικό, με στελέχη καταρτισμένα, όπως είναι οι πιλότοι των μαχητικών αεροσκαφών, να αναλίσκεται και να ταλανίζεται με τέτοιες μεσαιωνικές αντιλήψεις. »

    Αυτό είναι το ζητούμενο από τον στράτευμα οποιασδήποτε χώρας.

    Ο στρατεύσιμος πρέπει να πιστεύει. Διότι όταν χρειαστεί να πολεμήσει θα βάλει την ζωή του σε κίνδυνο. Λογικά θα προβληματιστεί για ποιόν απώτερο σκοπό οδηγείται ίσως στον θάνατο και αν αξίζει να πάρει αυτό το ρίσκο. Αν λοιπόν ο φαντάρος πιστεύει, πιο εύκολα θα τον οδηγήσουν σαν πρόβατο στην σφαγή, εκμεταλλευόμενοι την πίστη του. Εάν πάλι είναι άθρησκος αυτό είναι πολύ πιο δύσκολο. Αν δε είναι άθεος αυτό είναι έως ακατόρθωτο. Διότι ο άθεος πιστεύει μόνο στον εαυτό του οπότε δεν θα ρισκάρει το είναι του, για κάποια ανώτερη δύναμη αφού για αυτόν κάτι τέτοιο δεν υφίσταται.

  7. 11 andromeda
    Απρίλιος 3, 2010 στο 2:44 μμ

    Γειά σου φίλε Astron και συγχαρητήρια για το θάρρος σου να υπερασπιστείς την αθεϊα σου. Το ίδιο είχε κάνει και ο αδελφός μου πριν χρόνια στο ναυτικό και ευτυχώς δεν είχε κανένα πρόβλημα. Μόνο που στην ορκομωσία δεν προβλεπόταν ξεχωριστός όρκος για τους άθρησκους. Τους είχαν πει όμως ότι μπορούν να μην ορκιστούν/επαναλαμβάνουν τα λόγια όσοι δεν πιστέυουν, πράγμα χαζό κατά τη γνώμη μου διότι ο όρκος για την τιμή της πατρίδας θα έπρεπε να υπήρχε ούτως ή άλλως και χωρίς την ανάμειξη θεών και θρησκειών. Τι περιμένεις όμως που στην Ελλάδα εν έτει 2010 ακόμη συνδέουμε την έννοια πατρίδα, έθνος, πατριωτισμό αλλά και την παιδεία με τον χριστιανισμό και όχι οποιονδήποτε αλλά μόνο τον ορθόδοξο. Πάντως ο αδελφός μου υπήρξε και ιδιαίτερα τυχερός διότι ο ανώτερός του, ο τότε υποπλοίαρχος ήταν επίσης άθρησκος και του άρεσε να συζητά για αυτό με τον αδελφό μου. Λαμπρή εξαίρεση του κανόνα.
    Προσωπικά είμαι άθρησκη με τάσεις ουμανισμού. Μου αρέσει να πιστεύω ότι υπάρχει μία ανώτερη δύναμη που διέπει τα πάντα, ενέργεια ή αρμονία του όλου του οποίου αποτελούμε μέρος του. Τόσο απλά. Όσο δεν διαταράσσεις αυτήν την αρμονία, βλάπτοντας τον εαυτό σου, τους άλλους ανθρώπους, όλα τα όντα του πλανήτη, την φύση κλπ, τότε όλα ρέουν καλώς και αρμονικώς. Πιστεύω ότι η πιό «αγνή» θρησκεία ήταν η πρώτη που δημιουργήθηκε από την ανάγκη των ανθρώπων να πιστέψουν σε κάτι και να πιαστούν από κάπου, ο παγανισμός. Δεν έβλαπτε κανέναν και απλώς εξυμνούσε την φύση και την ισορροπία της. Φυσικά δεν πιστεύω σε αυτόν διότι είναι χαζό σήμερα να θεοποιείς τον ήλιο πχ ενώ έχουμε την γνώση για το τί είναι.
    Όταν μπλέχτηκε η θρησκεία με την εξουσία, τότε ήρθαν τα τραγικά αποτελέσματα των θρησκειών που γνωρίζουμε σήμερα. Ακόμη και στη χώρα μας είναι εύκολο να δούμε τη σχέση θρησκείας και εξουσίας. Το ίδιο και στην πολιτική, στον στρατό. Πιστεύω ακράδαντα ότι η κατάσταση θα αλλάξει όσο δηλώνουμε ανοιχτά την αθεϊα ή αθρησκεία μας ώστε να αρχίσει να γίνεται φανερό ότι δεν είμαστε χριστιανοί επειδή έτσι «είθισται» και έτσι μάθαμε. Όσοι περισσότεροι φαινόμαστε΄, τόσο πιό εύκολα θα σπάσει και η έννοια του δεδομένου Χριστιανισμού.
    Αυτά τα ολίγα ανήμερα ανάστασης του Γεσουά (πόσο βαριέμαι να ανταπαντώ με ευφάνταστες εκφράσεις στο «Χριστός ανέστη» και να δίνω εξηγήσεις αλλά δεν γίνεται και αλλιώς.)
    Καλή Λαμπρή (αρχαιοελληνική γιορτή της άνοιξης) και καλό κουράγιο!

    • 12 Κώστας
      Φεβρουαρίου 19, 2012 στο 4:45 μμ

      Στό «Χριστός ανέστη» που δέν είναι ευχή, αλλά υποτίθεται είναι μήνυμα το οποίο «απαιτεί»
      επιβεβαίωση με το «Αληθώς ανέστη», μπορείς να ανταπαντάς με το «Σοβαρά ;; «

  8. Απρίλιος 6, 2010 στο 12:16 μμ

    Σ’ ευχαριστώ πολύ Ανδρομέδα για το σχόλιό σου! Συμφωνούμε σε όλα.
    Ακούω ότι στο ναυτικό τα πράγματα είναι κάπως καλύτερα από άποψη ανθρωπίνων δικαιωμάτων αλλά και παιδείας. Πολύ τυχερός ο αδερφός σου που έπεσε σε άθρησκο υποπλοίαρχο.

    Για τους λόγους που αναφέρεις αποφάσισα κι εγώ να είμαι ειλικρινής ακόμα και σε ένα τόσο δυσμενές περιβάλλον.
    Θέλω να πιστεύω ότι είναι πολλοί εκείνοι που έχουν γλιτώσει απ’ το παραμύθι της θρησκείας. Αυτό που χρειάζεται πλέον είναι να το εκφράζουν και δημόσια. Είναι εντελώς παράλογο να κρύβονται οι άνθρωποι που ερμηνεύουν τον κόσμο με την λογική ενώ εκείνοι που προτιμούν τα εύκολα αποκούμπια και τις αφελείς σκοταδιστικές απαντήσεις της θρησκείας να καμαρώνουν για την πίστη τους και να …υποδέχονται φλόγες με τιμές αρχηγού κράτους…

  9. Απρίλιος 18, 2010 στο 8:03 μμ

    Πριν περίπου ένα χρόνο πήγα στον Πόρο και παρουσιάστηκα για το πολεμικό ναυτικό. Και μένα δεν με ρώτησαν σε ποια θρησκεία «ανήκω» αλλά όταν σε μια κλήση μας ξεχωρίσαν για το αν έχουμε πρόβλημα και «ανήκουμε» σε κάποια άλλη θρησκεία ήμουν ο μόνος άθεος που τόλμησε να το δηλωσει.

    Εγώ πάντως το έκανα με μεγάλη ευχαρίστηση, δεν προσπαθώ να κρυφτώ πίσω από το δαχτυλάκι μου όπως έκαναν άλλοι επειδή δήθεν θα είχαν πρόβλημα στην ζωή τους μετά τον στρατό.

    Και μένα με πήγαν για συνέντευξη στον Διευθυντή προπαίδευσης, ευτυχώς για μένα εκεί ήταν ένας άνθρωπος με καταννόηση. Μου έκανε λίγες ερωτήσεις και είχε φιλικό ύφος. Μου είπε ότι ο όρκος είναι το ίδιο για όλους, δεν περιέχει κάτι θρησκευτικό, δεν χρειαζόταν να μπω σε άλλη διμοιρία ή να κάτσω κάπου ξεχωριστά την ημέρα της ορκομωσίας. Το μόνο που θα έκανα μου είπε αν ήθελα ήταν να μην σηκώσω το δεξί χέρι με τα τρια δάχτυλα. Τίποτα άλλο. Ε και γω φυσικά δεν το σήκωσα, αλλά είπα κανονικά τον όρκο.

  10. 15 θυρεατης
    Απρίλιος 26, 2010 στο 4:43 πμ

    Σωστο ειναι να μην φοβαται οποιοσδηποτε αθεος ανθρωπος να το δηλωνει οταν πρεπει.
    Αλλωστε ξερει οτι ξεχωριζει απο τα προβατα των θρησκειων και ειναι σιγουρα σε ανωτερο νοητικο σταδιο απο τους περισσοτερους κατοικους αυτης της δυστυχισμενης χωρας που τρωνε κουτοχορτο.
    Πραγματικα προβληματιζει το θεμα για την αναφορα η οχι αλλα ισως ειναι και λιγο θεμα ηλικιας.
    Νομιζω πως σε μικρες ηλικιες ειναι πιο δυσκολο να αδιαφορισεις για την ασχημη επιθετικη κριτικη που θα δεχτεις απο το κοπαδι με κακια μισος και ζηλεια κατα βαθος θα σκεφτουν «ποιος νομιζει οτι ειναι και δεν φοβαται το θεο;»
    Αντιθετα σε μεγαλυτερες ηλικιες ειναι πιο ευκολο να τους γραψεις κανονικα και να τους δειξεις στα ισα οτι τους θεωρεις τουλαχιστον ως ανεγκεφαλους που εχουν δεχτει πλυση εγκεφαλου απο γονεις και συστημα απο νηπια χωρις βεβαια να κατορθωσουν να απεμπλακουν απο την παραμυθα του συστηματος.
    Οπως και να ‘χει μπραβο σου θελει οντως κοτσια να αντιμετωπισεις τον καθε κολλημενο πανιβλακα καραβανα μεσα στο αντρο του.

  11. 16 Νικόλας
    Ιουνίου 20, 2010 στο 3:28 πμ

    Νομίζω ότι το πρόβλημα εστιάζεται σε άλλο σημείο. Κακώς υπάρχουν ακόμη τμήματα της Πολιτείας και της Δημόσιας Διοίκησης, των Ενόπλων Δυνάμεων συμπεριλαμβανομένων, όπου ζητείται ο θρησκευτικός (αυτο)προσδιορισμός, έστω κι αν αυτός μπορεί να μη χρησιμοποιηθεί πουθενά, πέρα από έναν όρκο ίσως. Προσωπικά με ενοχλεί και ο άθεος ή ο άθρησκος που επιθυμεί να εκδηλώνει τις πεποιθήσεις του, το ίδιο με κάποιον που ανήκει σε κάποια θρησκεία και προβάλλει ως και προωθεί τις δεδομένες αντιλήψεις του. Ειδικά και περισσότερο, όταν αντιλαμβάνεται τη μη ένταξη ή πίστη του σε κάποια θρησκεία ως ένδειξη ύπαρξης σε «ανώτερο νοητικό στάδιο», τότε μου προκαλεί αλγεινή εντύπωση.

    Είναι τεράστια η συζήτηση που μπορεί να γίνει για το θέμα που θίγεις Astron. Μια ώριμη προσέγγιση οφείλει να ξεφύγει κατά πολύ από την επιστημονική απάντηση στο ερώτημα κατά πόσον υπάρχει κάποια θεότητα, με τη θεολογική διάσταση του όρου και πρέπει να συμπεριλαμβάνει τη λαϊκή διάσταση της ύπαρξης θρησκειών.

    Συνιστά υποτίμηση της λαϊκής παράδοσης ο χαρακτηρισμός «κοπάδι» για τους δήθεν ακόλουθους μιας θρησκείας (του χριστιανισμού εν προκειμένω). Εκτός αν ζούμε σε άλλες χώρες ή έχω πρόβλημα αντίληψης, ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι οι άνθρωποι που δηλώνουν χριστιανοί ορθόδοξοι και δεν είναι αυτοί που απλώς φοβούνται να δηλώσουν άθεοι, ζουν χριστιανικά; Αυτοί που το κάνουν είναι ελάχιστοι. Και αν παλιότερα ήταν περισσότεροι, το έκαναν στα πλαίσια μιας πλούσιας παράδοσης, που εμπεριείχε τη θρησκεία, αλλά ήταν και η ίδια η παράδοση που περιγελούσε τις θρησκευτικές αντιλήψεις (π.χ έθιμα Αποκριάς).

    Σήμερα όμως δε ζούμε σε παραδοσιακές κοινωνίες. Η Πολιτεία έχει σταματήσει να ζητά από τους πολίτες να δηλώνουν τη θρησκεία τους. Χαίρομαι πολύ γι’ αυτό. Δε θέλω να ακούω χριστιανόπληκτους, μα ούτε και άθεους. Την ίδια αίσθηση μου δημιουργούν. Κι αν φαίνεται ενοχλητική στους άθεους μια φανατική όσο και απλοϊκή υπεράσπιση της θρησκείας, χωρίς στέρεα επιχειρήματα, το ίδιο φαντάζει και η ειρωνική διάσταση που συνήθως έχει ο αντίλογος, και που σχηματίζει κανείς την εντύπωση ότι εκφέρεται από τεράστιους ανθρώπους, οι οποίοι έχουν κατακτήσει όλη τη γνώση, ωστόσο έχουν τόση ανάγκη να δημοσιοποιούν τη φιλοσοφική τους αντίδραση στο θέμα της θρησκείας, θαρρείς και διεξάγουν κάποιου είδους πόλεμο.

    Για να γυρίσω λίγο και στην αρχή, θεωρώ κι εγώ ότι δεν είναι έξυπνη η αντιδραστική προσέγγιση στον στρατό, ενώ, προχωρώντας ένα βήμα παραπέρα, δε βλέπω να προσφέρει καθόλου και στο ζήτημα της αυτοεκτίμησης, με δεδομένο ότι η δημοσιοποίηση απόψεων που είναι αντίθετες με τις τετριμμένες, σε καθαρά προσωπικά θέματα, δε θα έπρεπε να μας κάνουν να αισθανόμαστε καθόλου καλύτερα με τον εαυτό μας…

    Αυτά τα λίγα…

  12. Ιουνίου 20, 2010 στο 1:30 μμ

    Αγαπητέ Νικόλα, η σύγκριση του χριστιανισμού και της αθεΐας σαν να μιλούμε για δύο διαφορετικά συστήματα ιδεών με υποστηρικτές και αντιπάλους είναι εντελώς λανθασμένη βάση για να γίνει κουβέντα. Αθεΐα είναι απλά η απουσία πεποίθησης σε ανώτερα υπερφυσικά όντα. Είναι το φυσικό επόμενο της επιστημονικής μεθόδου και της επιστημονικής σκέψης η οποία απαιτεί να χτίζουμε το οικοδόμημα της γνώσης από το έδαφος προς τα πάνω, βήμα-βήμα (με βάση την υπόθεση/την πειραματική και μαθηματική τεκμηρίωση) και όχι απ’ τον ουρανό προς τα κάτω.
    Επομένως στην αθεΐα, έχουμε απόρριψη των υπερφυσικών εκείνων υποθέσεων που μετατοπίζουν την αξία της ζωής και την εξήγηση του φυσικού μας κόσμου σε άλλους υπερφυσικούς κόσμους και αιτίες-εφ’όσον δεν απαιτηθεί κάτι τέτοιο απ’ τα πραγματικά δεδομένα. Ή για να το πω με θετικό τρόπο: αθεΐα είναι η κατάφαση στην πραγματική ζωή.

    Η θρησκεία απ’ την άλλη είναι ένα σύστημα ιδεών, μεταφυσικών και ηθικών οι οποίες έφτασαν σε ορισμένους ανθρώπους «δια αποκαλύψεως» και ασχολούνται με θέματα που έχουν να κάνουν απ’ τον τρόπο δημιουργίας του σύμπαντος, μέχρι τις ανθρώπινες συμπεριφορές που ευφραίνουν ή εξοργίζουν κάποιο υποτιθέμενο υπερφυσικό ον.

    Όπως γίνεται αντιληπτό απ’ τα παραπάνω, θεωρώ ότι οι ίσες αποστάσεις που διατηρείς απέναντι στους (αλλαζόνες όπως λες) αθέους και τους φονταμενταλιστές «χριστιανόπληκτους» είναι εντελώς αυθαίρετες.

    Σχετικά με την έκφραση των απόψεων:
    Σε μια δημοκρατία όλες οι απόψεις πρέπει να ακούγονται. Ειδικά απόψεις που έχουν να κάνουν με τον τρόπο που λειτουργεί η φύση. Αυτοί οι στοχασμοί είναι που έφεραν την ανθρωπότητα στο σημερινό διανοητικό της επίπεδο. Δεν είναι δυνατόν να είναι ταμπού, ή να μου απαγορεύεται να εκφράσω την αντίθεσή μου στην υπερφυσική ερμηνεία του κόσμου όταν μάλιστα -στη χώρα- μου αυτή η -παράλογη κατ’ εμέ- ερμηνεία μου επιβάλλεται με χίλιους-δυο τρόπους σχεδόν εκ γενετής, απ’ την κοινωνία, την πολιτεία, το στρατό.

    Υ.Γ. Γενικότερα για την εμπειρία μου στο στρατό -τώρα που η θητεία πλησιάζει στο τέλος της- θα γράψω ακόμα περισσότερα στον επόμενο μήνα.
    Υ.Γ.2. Υποννοείς ότι χαρακτήρισα το σύνολο των χριστιανών ως «κοπάδι». Πού ακριβώς το έκανα αυτό;
    Υ.Γ.3. Τώρα που είδα το mail σου κατάλαβα ποιος είσαι, γεια χαρά παλιόφιλε!

  13. 18 θυρεατης
    Ιουλίου 3, 2010 στο 8:19 μμ

    με δεδομένο ότι δεν υπάρχει θεός ποιες πεποιθήσεις εκδηλώνονται; εγώ έχω το πρόβλημα η ο εκ’ παιδικής ηλικίας λαμβάνων την παραμυθα για ιστορία; έλεος Νικόλα φίλε μου.
    πως μπορεί ένας «άνθρωπος» να πιστεύει σε διαβόλους, να προσκυνά και να φιλά υπολείμματα σκελετών ηλιθίων ως θαυματουργά να δέχεται τις μακακιες του Παύλου και του Ιωάννη κοπροστομου περί επιδείξεως δουλικότητας προς τους άρχοντες επιβήτορες μας προερχομένων μάλιστα εκ του γιαχβέ, θεού ξένου και μη έχοντος καμία σχέση με τα πατρώα; να σεβαστώ τους φιλοσοφουντες περί την ελληνική κοσμοθεαση μάλιστα και να κάνω και συζήτηση, να τους πω τι λέει ο τύραννος Κριτίας: ότι οι θεοί είναι κατασκευασμένοι για εκμετάλλευση των ανθρώπων, ναι να το συζητήσω Αλλα με έναν χριστιανό τι να πω; έναν υποστηρικτή του μακάριοι οι ηλίθιοι ένα ον που υποστηρίζει τους πνευματικούς βιαστές του τους καταστροφείς της προόδου, του παγκοσμίου αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, της τέχνης κλπ κλπ …
    εγώ έχω πρόβλημα που δεν συντονίζομαι με τη βλακεία ε;
    να το θέσω αλλιώς:
    αν δεν έτρωγε ο χριστιανός από νήπιο την πλύση εγκέφαλου θα γινόταν πιστός σε κάποια θρησκεία;
    να μην επικροτήσω αυτόν που ενώ δέχτηκε άνανδρα και άθελα του την πνευματική κακοποίηση (όπως συνεχίζουν να κάνουν από το νηπιαγωγείο ακόμη και σήμερα 2010!!!)
    βλέπε: http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=1434
    το’ ψάξε διάβασε σκέφτηκε και τους έφτυσε μαζί με τον ανύπαρκτο ιουδαίο θεό τους τον πατέρα τη μάνα και το κωλοπεριστερο τους;
    μ’ αυτόν θα μιλήσω με τον μη πιστό, με τον επιστήμονα με τον άνθρωπο της λογικής γιατί απ’ εκεί έχω να κερδίσω γνώσεις (αυτονόητο ότι πάντα ψάχνεσαι ποιος λέει ότι ένας φυσιολογικός χωρίς θεό άνθρωπος τα ξέρει όλα – αυτός είναι που υποστηρίζει το ακριβώς αντίθετο) μόνο οι υποστηρικτές του σκοταδισμού έχουν δόγμα αλάνθαστο!!!
    εσένα σου αρέσει να επεμβαίνουν στο μυαλό των παιδιών σου μπράβο σου στέκει λογικά άλλωστε πριν από τους δυνάστες πρώτος έχεις η θα επέμβεις με τα σταυροκοπήματα και τις υποδείξεις σου πριν καν πατήσουν τα πέντε έτη ζωής δίνοντας τα έτοιμους δούλους στο σύστημα. και πάλι μπράβο σου.
    και για ποια υπεράσπιση θρησκείας μιλάς; από την πλευρά του θύτη η του θύματος γιατί δεν βλέπω τρίτη εκδοχή.
    ποια είναι η παράδοση που περιγελά τα της θρησκείας; μήπως είναι αυτή που περιγελούσε και τις αρχαίες δοξασίες; που είδες ότι είναι μια και ίδια πηγάζουσα από το χριστιανισμό;
    μας λες:
    Κακώς υπάρχουν ακόμη τμήματα της Πολιτείας και της Δημόσιας Διοίκησης, των Ενόπλων Δυνάμεων συμπεριλαμβανομένων, όπου ζητείται ο θρησκευτικός αυτοπροσδιορισμός,
    και παρακάτω:
    Η Πολιτεία έχει σταματήσει να ζητά από τους πολίτες να δηλώνουν τη θρησκεία τους.
    μάλλον βρίσκεσαι σε σύγχυση.
    εσύ είσαι κάπου στη μέση ούτε άθεος ούτε θρησκευόμενος και φυσικά είσαι μοναδική περίπτωση – εξαίρεση!!! μπράβο και πάλι.
    α και κάτι τελευταίο:
    μακάρι στην χώρα μου μια μέρα να έχουμε μεγαλύτερο ποσοστό προοδευτικών ανθρώπων όπως συμβαίνει στις σκανδιναβικές επί παραδείγματι χώρες.
    αλλα φυσικά και έχω υψηλή αυτοεκτιμηση που δυναμώνει κάθε φορά που βλέπω δυστυχείς παντού γύρω μου να σταυροκοπιούνται περιμένοντας βοήθεια εξ ουρανών (ακόμη νομίζουν ότι η γη είναι επίπεδη και έχουμε γεωκεντρισμο) γιατί ανήκω στους λίγους που βρίσκονται έξω απ την στάνη και αγαπώ τους λύκους.

  14. 20 Νικόλας
    Ιουλίου 11, 2010 στο 12:32 πμ

    Θυρεάτη, θα προσπαθήσω να είμαι όσο πιο ουσιαστικός γίνεται.

    Πρώτα από όλα, έχεις αντιληφθεί εντελώς λανθασμένα τη στάση μου κι αυτό δεν είναι έκπληξη. Αν είχα θάρρος να εκφραστώ αυστηρά για τις απόψεις που εκφράζεις, θα έλεγα ότι είσαι φανατικός και η συζήτηση περαιτέρω δεν έχει πολύ νόημα, όμως δε σε γνωρίζω καθόλου και δε θα το πάω εκεί.

    Μια εκτός θέματος παρατήρηση έχει να κάνει με τη λέξη «έλεος» και τη χρήση της. Είναι λέξη με βαρύ φορτίο και θα διατηρούσε την ισχύ της αν τη χρησιμοποιούσαμε γενικώς με φειδώ.

    Παρακάτω, σε όλα όσα λες, θα σου πω ότι απλώς δε με ενδιαφέρουν στο επίπεδο που τα θέτεις και δε σημαίνει ότι διαφωνώ, απλώς σημαίνει ότι το δίλημμα για το οποίο πασχίζεις να αποδείξεις το προφανές της δικής σου επιλογής – πρότασης ή οτιδήποτε είναι αυτό, είναι απλώς παρωχημένο και έχει ελάχιστη σημασία στις σημερινές κοινωνίες. Αφορά πολύ λίγους. Τόσο οι πιστοί χριστιανοί που θίγονται από την ύπαρξη ανθρώπων που δεν πιστεύουν σε θεό όσο και οι πνευματικοί γίγαντες που έχουν κατακτήσει τη γνώση και ωστόσο κόπτονται να πείσουν τους πάντες για την ανοησία των πρώτων, αποτελούν συνολικά μια μικρή μειοψηφία. Ακόμη και αυτός ο διαχωρισμός μεταξύ αθεΐας και αθρησκείας καταδεικνύει πόσο εξεζητημένο θέμα αποτελεί αυτός ο προβληματισμός πολυτελείας.

    Δεν υπάρχει λόγος να μου λες για Παύλους, Ιωάννηδες, Γιαχβέδες, Κριτίες, χριστιανούς, ηλιθίους, βιαστές, συντονισμένους και ασυντόνιστους…δεν τους υποστήριξα. Δε με αφορούν, όπως το ίδιο δε με αφορά και ο λόγος που πρεσβεύεις εσύ. Απαντάς σε θέματα που δεν έθεσα. Και είσαι δυστυχώς απληροφόρητος για όσα έθεσα, όπως για παράδειγμα για την παράδοση που περιγελά διαχρονικά τη θρησκεία.

    Σας λέω:

    Κακώς υπάρχουν ακόμη τμήματα της Πολιτείας και της Δημόσιας Διοίκησης, των Ενόπλων Δυνάμεων συμπεριλαμβανομένων, όπου ζητείται ο θρησκευτικός αυτοπροσδιορισμός

    και παρακάτω:
    Η Πολιτεία έχει σταματήσει να ζητά από τους πολίτες να δηλώνουν τη θρησκεία τους.

    και προφανώς δε βρίσκομαι εγώ σε σύγχυση όπως ισχυρίζεσαι, αλλά πιθανότατα θεώρησα δεδομένους τους συνειρμούς των δυο προτάσεων ώστε να μην τους εξηγήσω περαιτέρω. Θα το κάνω όμως για χάρη σου, για να μην αιωρείται η αντίληψη ότι δήθεν εγώ είμαι σε σύγχυση. Δες πόσο απλά το σκέφτηκα. Ο Παύλος μας είπε ότι τώρα που πήγε στο στρατό, του ζήτησαν να δηλώσει το θρήσκευμά του. Μάλιστα ανέφερε ότι δεν του το ζήτησαν, αλλά το θεώρησαν δεδομένο, μέχρι που ο ίδιος έλαβε πρωτοβουλία να εκφράσει τη διαφοροποίησή του. Σε αυτό το σκέλος αναφέρεται η πρώτη πρόταση, γι’ αυτό άλλωστε έγινε και η προσθήκη των Ενόπλων Δυνάμεων στον γενικό όρο «Πολιτεία» από μέρους μου. Και είπα ότι κακώς υπάρχουν ακόμη τμήματα της Πολιτείας που ζητάν κάτι τέτοιο. Το είπα, δεν το είπα;

    Και η δεύτερη πρόταση αναφέρεται καταφανώς στις αστυνομικές ταυτότητες, ωστόσο εφόσον δεν έγινε αντιληπτό, το προσθέτω τώρα. Η πρώτη πρόταση περιέχει τη λέξη «ακόμη», υπονοώντας ότι γενικά δε γίνεται αυτό που περιγράφει η πρόταση, αλλά ειδικότερα, υπάρχουν ΑΚΟΜΗ τμήματα που γίνεται, και κακώς που γίνεται. Ελπίζω να έγινα σαφέστερος.

    Δε θέλω να παρεξηγηθώ, θα μπορούσα να κάνω μια γόνιμη συζήτηση για το θέμα, αλλά δε μου αρέσουν οι απόλυτες και ακραίες θέσεις, ειδικά για τέτοια θέματα που θίγουν άυλες έννοιες και καταλήγουν στην κρίση των ανθρώπων ανάλογα με τη στάνη στην οποία ανήκουν. Διότι κι εσύ θυρεάτη μοιάζεις να είσαι σε μια στάνη, γι’ αυτό καλύτερα μην αγαπάς τους λύκους αλλά φυλάξου…θα σε φάμε! 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Να απολαμβάνουμε την καθάρια, την αληθινή ομορφιά του κόσμου. Η ανθρωπότητα δικαιούται να ζήσει ειρηνικά κι ελεύθερα χωρίς επινοημένες φοβέρες και υπερφυσικά αποκούμπια. wordpress statistics
Για μια νέα Φιλοσοφία


ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής
ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια

Αρχείο

Γράψτε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να ενημερώνεστε για νέες δημοσιεύσεις.