17
Φεβ.
12

Αποσπάσματα και ρητά από το «Έτσι μίλησεν ο Ζαρατούστρα» – Μέρος 2ο

Ρητά του Νίτσε από τον Ζαρατούστρα
Σήμερα συμπληρώνονται 412 χρόνια από το θάνατο του Τζορντάνο Μπρούνο. Αξίζει να διαβάσετε την ιστορία του εδώ.

Ακολουθεί το δεύτερο μέρος των ρητών του Νίτσε απ’ το «Έτσι μίλησεν ο Ζαρατούστρα».

Συνέχεια από εδώ.

Μέρος Δεύτερο

26. Η θέληση απελευθερώνει: αυτή ‘ναι η αληθινή θεωρία για τη θέληση και την ελευθερία – αυτό σας διδάσκει ο Ζαρατούστρα.

27. Τί θα δημιουργούσαμε αλήθεια αν υπήρχαν Θεοί;

28. Από τότε που υπάρχουν άνθρωποι, ο άνθρωπος χάρηκε πολύ λίγο αυτό μόνο είναι, αδελφοί μου, το προπατορικό μας αμάρτημα! Κι όσο μαθαίνουμε να χαιρόμαστε περισσότερο τόσο περισσότερο ξεμαθαίνουμε να κάνουμε κακό στους άλλους και να εφευρίσκουμε θλίψεις.

29. (Για τους ιερείς:) Πολλοί απ’ αυτούς υποφέρουν πάρα πολύ: γι’ αυτό θέλουν να κάνουν και τους άλλους να υποφέρουν. Είναι κακοί εχθροί: τίποτε δεν είναι πιο μνησίκακο από την ταπεινοφροσύνη τους. Εκείνος, που αυτοί τον ονομάζουν Σωτήρα, τους έκανε σκλάβους. Σκλάβους ψεύτικων αρετών και πλανερών λόγων! Αχ, να τους έσωζε κανείς από τον Σωτήρα τους! Ονόμασαν Θεό ό,τι τους αντιστεκόταν και τους προξενούσε πόνο: κι αληθινά, στη λατρεία τους υπήρχε πολύς ηρωισμός! Και δεν έμαθαν άλλον τρόπο ν’ αγαπούν τον Θεό τους, παρά μόνο καρφώνοντας τον άνθρωπο στον σταυρό! (…)Μα ποιον πείθει η προσποιημένη αυτή θλίψη!

30. Η δικαιοσύνη μου λέει: «οι άνθρωποι δεν είναι ίσοι». Κι ούτε πρέπει να γίνουν ίσοι! Τι θα ‘ταν τότε η αγάπη μου για τον υπεράνθρωπο αν μιλούσα διαφορετικά;

31. Όποιος δεν μπορεί να υπακούει στον εαυτό του, διατάσσεται.

32. Όπου βρήκα ζωή, εκεί βρήκα και θέληση για δύναμη. Ακόμη και στη θέληση των δούλων βρήκα τη θέληση να γίνουν αφεντικά.

33. Η θέληση απελευθερώνει: μα πώς λέγεται αυτό που και τον ελευθερωτή ρίχνει στις αλυσίδες; «ήταν». Έτσι λέγεται η πιο μοναχική θλίψη της θέλησης. Ένας κακός θεατής του κάθε τι που έχει περάσει.  Η θέληση δεν μπορεί να θέλει το πισωγύρισμα. (…)Αγαναχτεί η θέληση που ο χρόνος δεν πισωγυρίζει. Μα σε κάθε ‘ήταν’ πρέπει να προσθέσει σε αυτό η δημιουργός θέληση: «μα έτσι το ‘θελα». Και στο παρόν πρέπει να προσθέσει «έτσι το θέλω». Και στο μέλλον: «έτσι θα το θέλω».

34. Όποιος πάντα πολυφυλάχτηκε, στο τέλος αρρώστησε από την μεγάλη του προφύλαξη.

35. Ν’ αγαπάτε τον πλησίον σας σαν τους εαυτούς σας, μα πρώτα να μου γίνετε απ’ αυτούς που αγαπούν τον εαυτό τους.

34. Ανακάλυψε τον εαυτό του, αυτός που λέει: Αυτό ‘ναι το καλό μου και το κακό μου: έτσι έκανε να βουβαθούν ο τυφλοπόντικας κι ο νάνος, που λένε: ‘καλό για όλους, κακό για όλους’.

35. Δεν πρέπει να αφήσεις να σου δώσουν ένα δικαίωμα που μπορείς να το αρπάξεις μόνος σου!

36. Πού βγήκανε ποτέ καλύτεροι κλέφτες και φονιάδες στον κόσμο από κείνους που δημιούργησαν τις άγιες εντολές «ου κλέψεις, ου φονεύσεις»;

37. Το να τρώει και να πίνει κανένας καλά αδελφοί μου, δεν είναι αληθινά σας λέγω, καθόλου μάταιη τέχνη. Σπάσετε, σπάσετε τις πλάκες των ουδέποτε ευχαριστημένων!

38. Οι οραματιστές του άλλου κόσμου λένε: «Αφήσετε τον κόσμο λοιπόν να ‘ναι κόσμος! Μη σηκώσετε πάνω του ούτε το δαχτυλάκι σας! (…) αφήσετε τους ανθρώπους να στραγγαλίζονται απ’ όποιον θα ‘θελαν και να σουβλίζονται και να γδέρνονται και να βασανίζονται: μη σηκώσετε πάνω του ούτε το δαχτυλάκι σας! Αυτό θα τους κάμει να αρνηθούνε τον κόσμο». Σπάσετε, σπάσετε, ω αδελφοί μου, τις παλιές αυτές πλάκες των ευσεβών.

39. Όποιον δε διδάξετε να πετά, διδάξετέ τον να πέφτει γρηγορότερα!

40. Χαμένη να θεωρούμε τη μέρα που δε χορέψαμε ούτε μια φορά! Και ψεύτικη ας ονομάζουμε κάθε αλήθεια, που δεν έχει μέσα της ούτε ένα γέλιο.

41. Αυτός που λατρεύει τον Θεό σαν ένα Θεό αγάπης, δεν έχει και πολύ μεγάλη ιδέα για την ίδια την αγάπη. Δεν ήθελε, ο Θεός αυτός, να ‘ναι και δικαστής; Αλλ’ αυτός που αγαπά, αγαπά πέρα από ανταμοιβή και τιμωρία. (…)

42. Δε μου είναι αρκετό το να μην κάνει πια κακό ο κεραυνός. Δε θέλω να τον αποφύγω: πρέπει να μάθει να δουλεύει για μένα.

43. Αν θέλετε ν’ ανεβείτε ψηλά, χρησιμοποιείτε τα δικά σας πόδια! Μην αφήνετε να σας σηκώσουν , μην καθίζετε σε ξένες πλάτες και σε ξένα κεφάλια!

44. Καλύτερα να ‘σαι τρελός από ευτυχία, παρά τρελός από δυστυχία. Ξεμάθετε λοιπόν τη μελαγχολία και κάθε θλίψη του όχλου! (…)Πόσα και πόσα δεν υπάρχουν ακόμα που μπορούν να γίνουν! Μάθετε, λοιπόν, να γελάτε περνώντας πάνω από τα κεφάλια σας! Υψώσετε τις καρδιές σας, ω καλοί χορευτές, ψηλά, ψηλότερα! Και μην ξεχνάτε ούτε και το καλό γέλιο! Αυτό το στεφάνι του γελαστού, αυτό το στεφάνι από ρόδα: σε σας αδελφοί μου, πετώ αυτό το στεφάνι! Αγίασα το γέλιο! Ω ανώτεροι άνθρωποι, μάθετε, λοιπόν, να γελάτε!

45. (Για την επιστήμη:) Το θάρρος, η περιπέτεια, και η χαρά για το άγνωστο και το ανεπιχείρητο, το θάρρος μου φαίνεται ολόκληρη η προϊστορία του ανθρώπου.

Αποσπάσματα απο σημειώσεις του Νίτσε πάνω στον Ζαρατούστρα:

46. Έχουμε μέσα μας τεράστια δύναμη ηθικών συναισθημάτων, μα κανέναν σκοπό που θα μπορούσε να τα ικανοποιήσει όλα. Τα συναισθήματα αυτά αντιφάσκουν μεταξύ τους γιατί προέρχονται από διαφορετικούς πίνακες αξιών.

47. Η επιστήμη δείχνει τον δρόμο που θ’ ακολουθήσουμε, αλλ’ όχι τον σκοπό: θέτει ωστόσο τους πρώτους όρους στους οποίους θα πρέπει ν’ ανταποκρίνεται ο νέος σκοπός.

48. Ίσα δικαιώματα για όλους- αυτή ‘ναι η πιο θαυμάσια αδικία. Γιατί από το καθεστώς αυτό υποφέρουν οι ανώτεροι άνθρωποι.

49. Δεν πρέπει να τα ‘χετε με τη ζωή, μα με τον εαυτό σας.

50. Να υψώσεις τον άνθρωπο πάνω από τον εαυτό του, όπως έκαναν οι Έλληνες. Σκοπός: μεγαλύτερη ανάπτυξη όλου του σώματος κι όχι μόνο του εγκεφάλου. (…) Ο άνθρωπος είναι κάτι που πρέπει να ξεπεραστεί – πρέπει να κοιτάζεις το βάδισμα: Οι Έλληνες είναι αξιοθαύμαστοι, χωρίς βιάση. Πρόδρομοί μου: Ο Ηράκλειτος, ο Εμπεδοκλής, ο Σπινόζα, ο Γκαίτε.

——————————-

Advertisements

6 Responses to “Αποσπάσματα και ρητά από το «Έτσι μίλησεν ο Ζαρατούστρα» – Μέρος 2ο”


  1. 1 Thomas
    Φεβρουαρίου 25, 2012 στο 4:30 πμ

    Ωραία επιλογή. Ο πιο δυσνόητος ίσως στοχαστής στην ιστορία. Αν κάποιος προσπαθήσει να καταλάβει το πνεύμα του θα κερδίσει πολλά αλλιώς κινδυνεύει να παρεξηγήσει πολλά. Π.χ. αν κάποιος νομίζει ότι ο Νίτσε λέγοντας να φροντίζει κανείς τον εαυτό του εννοεί να κοιτάει την πάρτη του που κυριαρχεί στην εποχή μας δεν έχει καταλάβει τίποτα. Ο Νίτσε εννοεί να αγαπήσουμε σε βάθος τον εαυτό μας που σημαίνει ότι απορρίπτουμε τον συμβιβασμένο εαυτό μας και τους κοινωνικούς μας ρόλους. Αλλά το να γνωρίσουμε σε βάθος τον εαυτό μας και να τον αγαπήσουμε κάθε άλλο παρά εγωιστική πράξη είναι με τη συνηθισμένη έννοια του εγωισμού και απαιτεί τρομερές υπερβάσεις και κίνδυνο. Επίσης κάτι άλλο πολύ σημαντικό είναι ότι όταν μιλάει για ευτυχία το εννοεί και πάλι σε βάθος. Λέγοντας να γελάμε δεν εννοεί φυσικά τη σημερινή διασκέδαση για να ξεχνιόμαστε. Εξάλλου ο ίδιος ήταν πολύ εσωστρεφής και μελαγχολικός άνθρωπος σε σημείο που πολλοί που δεν κατάλαβαν το πνεύμα του να τον θεωρούν υποκριτή. Ένας τόσο ντροπαλός και ήσυχος άνθρωπος κύρρητε την ανελέητη δύναμη και την έλλειψη οίκτου για τους αδύναμους ακριβώς γιατί κατά τη γνώμη μου ήταν κυριευμένος από οίκτο και μεγάλη αγάπη για τους αδύναμους για τους οποίους λέει ότι πρέπει να αφανιστούν. Πρέπει να καταλάβει πολύ βαθιά κανείς τον ανθρωπισμό του Νίτσε για να μην τον παρεξηγήσει. Επίσης δεν ήταν κλασσικός μηδενιστής που του αρκούσε ο θάνατος του Θεού και έβλεπε σε αυτό μεγάλο κίνδυνο λόγω της κυριαρχίας του ανθρώπου χωρίς αξίες (κάτι που συμβαίνει όλο και περισσότερο στις μέρες μας) γι’ αυτό και έλεγε ότι θα πρέπει να δημιουργηθεί μια νέα ηθική αυτή του Υπερανθρώπου και όχι να μείνουμε απλά στο θάνατο του Θεού παρόλο που αυτό είναι για το Νίτσε αναγκαίο βήμα.

    • Φεβρουαρίου 25, 2012 στο 2:08 μμ

      Πράγματι παρεξηγημένος πολύ. Θα συμφωνήσω ότι δεν είναι μηδενιστής, αφού πιστεύει στο δυναμικό του ανθρώπου, στην ικανότητά του να ξεπεράσει τον εαυτό του κι ελπίζει και προσπαθεί για αυτό. Είναι μάλλον «αμοραλιστής» για τα δεδομένα της εποχής, αφού αυτό που πρότεινε ήταν μια διαγραφή των παλαιών αξιών και ένα ξαναχτίσιμο του ηθικού μας κόσμου με βάση τη ζωή και όχι τις μεταθανάτιες υποσχέσεις.

      Άλλωστε αυτά τα έγραφε σε μια Γερμανία που ήταν πολύ χριστιανική στα μέσα και τέλη του 19ου αιώνα.

      Μια μόνο μικρή παρατήρηση επειδή παίρνεις ως παράδειγμα τον χαρακτήρα και το βίο του. Ένας φιλόσοφος δεν προσπαθεί απαραίτητα να παραδειγματίσει τον κόσμο με τον τρόπο που ζει. Δηλαδή η ζωή του Νίτσε δεν είναι μια ζωή η οποία λειτουργεί ως παράδειγμα -όπως για παράδειγμα θα πει κανεις για τη ζωή και τις πράξεις του Σωκράτη ή του Ιησού. Οι συγγραφείς φιλοσοφοι «ζούνε» μέσα από τα γραπτά τους. Με αυτή την έννοια έχω την αίσθηση ότι ο Ζαρατούστρα είναι «ανώτερος» απ’ τον Νίτσε ή έστω είναι πιο κοντά σε αυτό που θα ήθελε να είναι ο Νίτσε.

      Τώρα για το γέλιο,αναφέρει διαρκώς ότι πρέπει να γελάμε και να χορεύουμε, για να εκτιμούμε τη γιορτή της ζωής. Να είμαστε δηλαδή φωτεινοί και να δικαιώνουμε αυτή την ευκαιρία που έχουμε (να ζήσουμε). Γιατί αν δεν το κάνουμε αυτό υπάρχει ο κίνδυνος να καταλήξουμε σε περιφρονητές της ζωής και να στρουθοκαμηλίσουμε ελπίζοντας σε κάτι πέρα από τη ζωή. Επομένως πράγματι δεν εννοεί τα ψευτογέλια και τις τυπικές κοινωνικές συνανστροφές, εννοεί αληθινή χαρά (αν εννοείς αυτό με «τη σημερινή διασκέδαση» που έγραψες).

      Για να το εξηγήσω με ένα παράδειγμα, νομίζω ότι ως προς τον τρόπο που αντιμετωπίζει τη ζωή ο Ζορμπάς (του Καζαντζάκη) έχει πολλά Νιτσεϊκά στοιχεία. Καταφέρνει να δει κάθετί ως καλό και να μετατρέψει κάθε κατάσταση σε ένα πανηγύρι, μια γιορτή για να χαρει τους καρπούς της ζωής. Διονυσιακός δηλαδή! Άλλωστε και ο Καζαντζάκης είχε επηρεαστεί πάρα πολύ από το Νίτσε όταν έγραφε για τον συγκεκριμένο χαρακτήρα. Στον πρόλογο του Ζορμπά γράφει: «αν ήθελα να ξεχωρίσω ποιοι άνθρωποι αφήκαν βαθύτερα τ’ αχνάρια τους στην ψυχή μου ίσως να ξεχώριζα τρεις-τέσερις: τον Όμηρο, τον Μπέρξονα, το Νίτσε και το Ζορμπά».

  2. 3 Thomas
    Φεβρουαρίου 25, 2012 στο 8:14 μμ

    Ναι συμφωνώ. Απλώς πια παρατήρηση μόνο. Ότι για να φτάσει ακόμα και ο Ζαρατούστρα σε αυτή την πραγματική ευτυχία πέρασε και από πολλά στάδια θλίψης, πόνου, μοναξιάς και απόγνωσης. Ίσως για να γνωρίσει κανείς την πραγματική ευτυχία θα πρέπει να μάθει πρώτα να αντέχει τον πόνο και να τον υπερβεί. Όχι να αποφεύγει τον πόνο μέσω των θρησκειών ή της επιφανειακής διασκέδασης.

  3. 5 vagelis
    Ιανουαρίου 6, 2014 στο 10:04 πμ

    Το Καλό «βγαίνει» από το Κακό και το αντίστροφο. Σίγουρα το καταλάβατε λάθος, γι’ αυτό και εξηγώ. Όπου υπάρχει το καθένα ξεχωριστά πάντα θα εμφανίζεται, από μόνο του, το αντίθετω για να το πολεμά. Έτσι λοιπόν το καθένα «βγαινει» από το αντίθετο του.
    Γι’ αυτό λοιπόν θα πρέπει να είμαστε ποιο σφαιρικοί και προσεκτικοί πάνω στην Γνώση. Όποιος νομίζει ότι, διαβάζοντας μόνο τα καλύτερα και σπουδαιότερα βιβλία θα γίνει καλύτερος, πλανάται.
    Όποιος παρασύρεται από την Εποχή του, την Χώρα του, την προσωπικότητα του, και τις «Ομάδες Ανθρώπων», που προβάλουν, αυτά που πήραν από άλλους, με τον Δικό τους τρόπο, απομακρύνονται από την αληθινή πηγή και γίνονται σκευάσματα αυτών, ή αντίθετοι προς την αληθινή πηγή.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Να απολαμβάνουμε την καθάρια, την αληθινή ομορφιά του κόσμου. Η ανθρωπότητα δικαιούται να ζήσει ειρηνικά κι ελεύθερα χωρίς επινοημένες φοβέρες και υπερφυσικά αποκούμπια. wordpress statistics
Για μια νέα Φιλοσοφία


ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής
ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια

Αρχείο

Γράψτε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να ενημερώνεστε για νέες δημοσιεύσεις.