09
Μαρ.
12

Ποια δημοκρατία θέλουμε; Περί Νταλάρα και άκρων

Δεν υπάρχει πιο τρομακτικό πράγμα από τον εξαγριωμένο όχλο. Αυτό το «οργή λαού, φωνή Θεού» θα ‘πρεπε να μας ανατριχιάζει. Είναι αμέτρητες οι περιπτώσεις στην ιστορία όπου ένας όχλος «λαϊκός» λιντσάρισε ή δολοφόνησε ανθρώπους σημαντικούς, για να τους τιμάει και να τους φτιάχνει αγάλματα λίγα χρόνια αργότερα. Ο οργισμένος όχλος διψάει για αίμα. Δεν έχει σημασία αν φταις εσύ για τα παθήματά του, αρκεί να σε καταδείξει κάποιος ως στόχο, ή αρκεί να κυκλοφορήσει κάποιος φήμες για σένα. Στην Ευρώπη της Ιεράς Εξέτασης εκατοντάδες χιλιάδες γυναίκες κάηκαν επειδή ήταν λέει «μάγισσες». Αρκούσε μια κατηγορία, μια φήμη από το γείτονα ή μια κακοκαιρία που θα αποδιδόταν στις πράξεις σου, και ύστερα …ήταν αδύνατο να αποδείξεις το αντίθετο. Μερικούς αιώνες αργότερα η ανθρωπότητα συνειδητοποίησε ότι δεν υπήρχαν μάγισσες και ότι οι λαοί της Ευρώπης βάφανε επι αιώνες τα χέρια τους με αίμα αθώων. Ήταν όμως πολύ αργά.

Παρακολουθώ αυτές τις ημέρες τις αντιδράσεις απέναντι στο πρόσωπο του Γιώργου Νταλάρα. Είδα πάλι αυτό τον όχλο, τον διψασμένο να ρίξει το φταίξιμο για τα πάθη του σε κάποιον. Ο Νταλάρας φταίει λοιπόν. Γιατί φταίει; Επειδή -λέει- εχει πολλά λεφτά, η γυναίκα του είναι πολιτικός-μέλος της κυβέρνησης και πρόσφατα, υποτίθεται, υποστήριξε την απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας! Εδώ έχουν συνδυασμό τριών παραλογισμών:

1)Όποιος έχει χρήματα είναι ένοχος. Άσχετα αν τα δούλεψε και τα έβγαλε έντιμα. Και εδώ που τα λέμε αν δεν είχε χρήματα ο Νταλάρας που πουλάει δίσκους 43 χρόνια με τεράστια επιτυχία ποιος θα είχε; Το ύποπτο θα ήταν εάν ΔΕΝ είχε!

2)Οικογενειακή ευθύνη: Σε βαραίνουν τα ηθικά/υλικά παραπτώματα όλων των συγγενών σου.

3)Ανυπόστατη φήμη: Όπως αποδείχτηκε η όλη ιδέα περί υποστήριξης της απώλειας της εθνικής μας κυριαρχίας βασιζόταν σε μια παρερμηνεία μιας φράσης του καλλιτέχνη. Αυτό που είπε ήταν ότι πράγματι την έχουμε απωλέσει σε κάποιο βαθμό -όχι ότι πρέπει να την απωλέσουμε. Η διαφορά των δύο νοημάτων είναι τεράστια, κι όμως, οι εξαγριωμένοι αυτομάτως θεώρησαν το χειρότερο δυνατό και βρήκαν τον στόχο τους.

Τα εθνικιστικά αντανακλαστικά -αυτά στα οποία είχα αναφερθεί σε προηγούμενο άρθρο– ξεπήδησαν εν ριπή οφθαλμού. Σε μια συναυλία του με ελεύθερη είσοδο μπήκε ένας όχλος 50-100 ατόμων και τον έβριζαν ως «προδότη», «δωσίλογο», ενώ του εκσφενδόνιζαν καρέκλες, γιαούρτια, καφέδες, μέχρι και …μαχαίρια! Προς τιμήν του αυτός έμεινε αμετακίνητος, ακόμα κι όταν ανέβηκαν στη σκηνή 3-4 τραμπούκοι. Στα συνθήματα που έγραψαν οι εξαγριωμένοι αυτοί τύποι συμπεριλαμβάνονταν τα εξής:

«»ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ-ΔΝΤ. ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΟΠΟΙΗΣΗ-ΙΣΛΑΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΕΦΑΛΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΟ ΤΕΡΑΣ»
«ΒΙΤΡΙΟΛΙ ΣΤΟΥΣ ΓΡΑΙΚΥΛΟΥΣ ΠΟΥ ΨΗΦΙΖΟΥΝ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΟΥ ΛΑΘΡΟ-ΕΠΟΙΚΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ»
«ΚΡΕΜΑΛΑ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΑΛΒΑΝΟΥΣ ΦΟΝΙΑΔΕΣ-ΕΙΣΒΟΛΕΙΣ-ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ»

Έχουμε δηλαδή έναν συνδυασμό εθνικιστικών-σοσιαλιστικών-αντισημιτικών συνθημάτων. Είναι να ανατριχιάζει κανείς με τους συνειρμούς που φέρνει αυτός ο συνδυασμός. Το δε site που κυκλοφόρησε το σχετικό video λέγεται «αντί-νέα τάξη πραγμάτων» και οι απόψεις που στηρίζει είναι το λιγότερο ακροδεξιές.

Προσωπικά λόγω της έντονης ενασχόλησής μου με την ελληνική μουσική, έχω μια βαθιά εκτίμηση για την καλλιτεχνική αξία του Γιώργου Νταλάρα και για τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάστηκε. Γνωρίζω βέβαια ότι πολλοί διαφωνούν, και ότι υπάρχει ένας έντονος αντι-νταλαρισμός. Δε θέλω σε καμία περίπτωση να αναλωθούμε στις αρετές ή στα ελαττώματα του Γιώργου Νταλάρα, αλλά στον κίνδυνο που κρύβεται πίσω από τέτοια γεγονότα.

Μια τέτοια πράξη κανονικά θα έπρεπε να έχει κατακριθεί από την πλειοψηφία του κόσμου. Όσο κι αν διαφωνείς με ένα πρόσωπο δεν δικαιούσαι σε καμιά περίπτωση να προβαίνεις σε πράξεις βίας. Το λεγε κι ο Βολταίρος: «Διαφωνώ με αυτό που λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες.»

Προς μεγάλη μου έκπληξη συνειδητοποίησα ότι μια τεράστια μερίδα χρηστών του internet, μέσα από blogs και σχόλια, χαίρονταν με αυτή την επίθεση. Υπάρχει όλο το φάσμα των βίαιων απόψεων: από ανθρώπους που θεωρούν ότι έπρεπε να σκοτώσουν/εξαφανίσουν τον Νταλάρα μέχρι εκείνους που με πιο μετριοπαθή τρόπο απλά αστειεύονται για την όλη ιστορία με κάποια χαιρεκακία.

Εδώ όμως κρύβεται ένας τεράστιος κίνδυνος. Η αδιαφορία μας, και η έμμεση στήριξη βίαιων πρακτικών δε μπορεί παρά να μας επιστρέψει μπούμερανγκ. Έτσι σήμερα μπορεί να είναι ο «κακός» Νταλάρας που δέχτηκε επίθεση, αύριο όμως μπορεί να είναι ο «καλός» Χ, ή εμείς οι ίδιοι. Τη στιγμή που θα αναγνωρίσουμε ελαφρυντικά απέναντι σε όποιον ασκεί βία για να φιμώσει τους διαφωνούντες έχουμε σκάψει τον ίδιο το λάκκο μας κι έχουμε απωλέσει ένα κομμάτι της δημοκρατικότητάς μας. Γιατί όταν θα μας λιντσάρουν ως προδότες εμάς επειδή είμαστε αριστεροί ή δεξιοί, σοσιαλιστές ή φιλελεύθεροι, θρήσκοι ή άθρησκοι, έλληνες ή ξένοι, μελαχρινοί ή ξανθοί, μνημονιακοί ή αντιμνημονιακοί δε θα έχουμε πια κανέναν να υπερασπιστεί το δικαίωμά μας στην έκφραση.

Διότι τελικά ολοκληρωτισμός δεν είναι η μείωση των μισθών, ή το να ζούμε φτωχικά – όσο τραγικές κι αν είναι οι συνθήκες. Είναι το να μην αφήνουμε να εκφραστεί η αντίθετη άποψη απ’ τη δική μας. Αν κάτι κουβαλάμε ως κληρονομιά από τα παλιά χρόνια είναι αυτό. Δεν είναι ούτε ο πλούτος μας, ούτε η οργή μας. Είναι η δημοκρατικότητά μας. Αν τη χάσουμε κι αυτή, τα χάσαμε όλα.

Σχετικό υλικό (φωτογραφίες από ogdoo.gr):

Συνέντευξη του Νταλάρα μετά τα γεγονότα:

-Νέο βίντεο από τα γεγονότα στη Δάφνη:

Advertisements

12 Responses to “Ποια δημοκρατία θέλουμε; Περί Νταλάρα και άκρων”


  1. 1 Thomas
    Μαρτίου 10, 2012 στο 2:34 πμ

    Δεν μπορούμε όμως απλώς με την ηθική να αποτρέψουμε την οχλοκρατία. Έχει αποδειχτεί τόσους αιώνες ότι όσο υπάρχει μεγάλη ανισότητα, αδικία, προδοσία οραμάτων θα υπάρχει και οχλοκρατία. Στο συγκεκριμένο παράδειγμα είναι όντως υπερβολικά αυτά που έγιναν και λέγονται εναντίον του Νταλάρα αλλά πότε δεν υπήρχε υπερβολή στην ανθρώπινη ιστορία; Το θέμα είναι και ποιος ρίχνει λάδι στη φωτιά με δεδομένη την ανθρώπινη φύση και τις άσχημες κοινωνικές συνθήκες.
    Ο Νταλάρας όπως και άλλοι καλλιτέχνες της Μεταπολίτευσης έχουν συνδεθεί σε σημαντικό βαθμό με λαϊκά οράματα. Δεν έχει να κάνει απλώς με μουσική και τραγούδι. Πώς περιμένει κανείς να μην υπάρχουν αντιδράσεις όταν ένας καλλιτέχνης που είχε συνδεθεί και εκφράσει αυτά τα οράματα κάνει τέτοια στροφή; Είναι το τίμημα που πληρώνει αναγκαστικά ο κάθε διάσημος όταν πρώτα έχει εκφράσει το λαό και τις αγωνίες του και κάποια στιγμή κάνει στροφή και διαψεύδει αυτό που πίστευαν γι’ αυτόν σε σημείο να υπάρχουν εύλογα ερωτήματα αν ήταν ποτέ ειλικρινής ή αν σε κάποιο βαθμό έστω προσπάθησε να αναδειχθεί όχι απλώς με τη φωνή του αλλά ακολουθώντας το αριστερο-πατριωτικό ρεύμα που ήταν της μόδας στη Μεταπολίτευση και το οποίο φέρει μεγάλη ευθύνη για τη σημερινή κατάντια μας.
    Δεν έχει τόσο σημασία πού ανήκουν αυτοί που έκαναν τα επεισόδια από τη στιγμή που πολλοί στο λαό τα επικροτούν ή δεν τα κατακρίνουν. Αν θέλουμε να ξεπεράσουμε την οχλοκρατία θα πρέπει και οι ηγέτες και εμπνευστές του λαού είτε πολιτικοί είτε καλλιτέχνες να είναι περισσότερο ειλικρινείς γιατί πραγματικά με αυτή τη γενιά της Μεταπολίτευσης με τα μεγάλα λόγια τότε και τη σημερινή της κατάληξη έχει χαθεί η μπάλα…Η άποψη του Νταλάρα δεν είναι μια ακόμα άποψη από τη στιγμή που ο ίδιος επιδίωξε να εκφράσει τόσο το λαό σε σημείο υπερβολής οπότε η άποψη του έχει μεγάλο βάρος για το λαό. Αν ήταν ένας περισσότερο περιθωριακός καλλιτέχνης δε θα υπήρχαν και τέτοιες αντιδράσεις. Τέλος θεωρώ ότι κανείς καλλιτέχνης δεν πρέπει να έχει τόσα λεφτά και να τα έχει τόσο καλά με το κράτος. Τέχνη σημαίνει ελευθερία και σύγκρουση με το κατεστημένο. Όπως και να το κάνουμε σε καταστάσεις φτώχειας είναι λογικό να αναπτύσσεται κάποιο μίσος ενάντια σε πλούσιους.

  2. 2 Thomas
    Μαρτίου 10, 2012 στο 3:14 πμ

    Με λίγα λόγια δεν μπορεί κάποιος από τη στιγμή που θέλει να εκφράσει το λαό να τον θέλει μόνο στα καλά και να αποκομίζει τόσα οφέλη σε φήμη και οικονομικά και να μη δέχεται τα άσχημα όταν ο καλλιτέχνης και οι εποχές αλλάζουν. Αυτός είναι ο λαός. Ξέρουμε τα θετικά και τα αρνητικά του. Το νόμισμα έχει δύο όψεις. Γι’ αυτό ίσως είναι προτιμότερη η περιθωριακή τέχνη…Ίσως αυτό να ναι το δίδαγμα.

  3. Μαρτίου 10, 2012 στο 4:49 πμ

    Θέτεις το ζήτημα εάν πράγματι άλλαξε ο εν λόγω καλλιτέχνης με τα χρόνια κι έπαψε να είναι «κοντά» στον λαό -ό,τι κι αν σημαίνει αυτό. Προσωπική μου γνώμη είναι πως όχι, αλλά ακόμα κι αν ίσχυε, δεν είναι αυτό που με ανησυχεί, ούτε είναι το θέμα της ανάρτησης. Το πρόβλημα είναι πώς αντιδρούμε όταν για τους δικούς μας λόγους θεωρούμε ότι κάποιος υποστηρίζει μια άποψη με την οποία είμαστε 100% αντίθετοι. Τί κι αν είναι δημόσιο πρόσωπο; Ο συγκεκριμένος άνθρωπος καλλιτέχνης είναι, ούτε ευθύνη έχει για τις πολιτικές που ακολουθήθηκαν ούτε υπήρξε ποτέ κυβέρνηση. Κι αν κοιτάξουμε την πορεία του σίγουρα έχει προσφέρει πολύ περισσότερα από κάθε τραμπούκο που επιχειρεί να τον βλάψει. Καταλαβαίνω την ανάγκη του λαού να βρει φταίχτες, αλλά εδώ έπεσε εντελώς έξω, αν αρχίσουμε να πυροβολούμε ανθρώπους του πολιτισμού καήκαμε!

  4. 4 Thomas
    Μαρτίου 10, 2012 στο 4:01 μμ

    Πώς έπεσε εντελώς έξω ο λαός; Δεν το καταλαβαίνω. Ο Νταλάρας είπε Μνημόνιο ή καταστροφή και να εκχωρήσουμε την εθνική κυριαρχία αυτός που έφτιαξε το όνομα και τα πλούτη του σε σημαντικό βαθμό πάνω σε ένα αριστερό και πατριωτικό ρεύμα. Αυτός που είχε κάνει σημαία του το θέμα της Κύπρου φτάνει τώρα να δηλώνει σε τούρκικο σταθμό ότι το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του. Δηλ. το κλασσικό αναρχικό αντιπατριωτικό σύνθημα που ναι μεν είναι όμορφο αλλά δεν κολλάει να το λες και στα σοβαρά και μάλιστα σε τούρκικο σταθμό. Απλώς η μόδα είναι σήμερα να είμαστε ‘διεθνιστές’. Βολεύει. Ο Σαββόπουλος έχει πάρει ανάλογες θέσεις. Στη Μεταπολίτευση βόλευε να είσαι αριστεροπατριώτης. Αν είχες κάποιο ταλέντο όπως αυτοί έκανες τεράστια φήμη και περιουσία μπαίνοντας σε αυτό το ρεύμα. Συγνώμη, εδώ το θέμα δεν είναι απλώς να σεβόμαστε την αντίθετη άποψη με το οποίο συμφωνώ. Εδώ είναι κάτι άλλο. Σαφώς και φέρουν ευθύνη Νταλάρας, Σαββόπουλος κλπ και ας μην κυβέρνησαν. Είναι από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες και τα χουν καλά με το κράτος το οποίο έχει τέτοια χάλια. Ποιος είπε ότι δεν έχουν ευθύνη οι υποτιθέμενοι πνευματικοί άνθρωποι;

  5. 5 Thomas
    Μαρτίου 10, 2012 στο 4:05 μμ

    To γεγονός ότι στη συνέντευξη στο ραδιόφωνο παίρνει πίσω πολλά από αυτά που είπε δεν έχει να κάνει με τα επεισόδια. Αυτά έγιναν πριν τη συνέντευξη. Στην Τσαπανίδου ήταν ξεκάθαρο τι δήλωσε.

  6. Μαρτίου 10, 2012 στο 5:27 μμ

    Αυτό που είπε ήταν ότι πράγματι έχει απωλεστεί η εθνική μας κυριαρχία, όχι ότι πρέπει να απωλεστεί. Ποιος λογικός άνθρωπος θα μπορούσε ποτέ να πει ότι πρέπει να απωλεστεί η εθνική μας κυριαρχία; Είναι ξεκάθαρο ότι δεν εννοούσε αυτό. Αλλά όταν κάποιος ψάχνει ανθρώπους να στοχοποιήσει θα κάνει την τρίχα τριχιά. Θα παίρνουμε τώρα φράσεις συνανθρώπων μας ξεκομμένες απ’ τα συμφραζόμενα για να τους λιντσάρουμε; Δεν καταλαβαίνω ακριβώς τί υποστηρίζεις. Λες «παίρνει πίσω πολλά από αυτά που είπε», κάτσε δηλαδή πιστεύεις ότι αρχικά ήθελε πράγματι να χάσουμε την κυριαρχία της χώρας μας αλλά μετά άλλαξε γνώμη; Είναι σοβαρά πράγματα αυτά;

    Οι πνευματικοί άνθρωποι -κατά τη γνώμη μου- δεν έχουν ευθύνη με τον τρόπο που το λες. Μπορούν να συνεισφέρουν είτε θετικά είτε να κάτσουν σπίτι τους. Ο Νταλάρας είναι μία ιδιάζουσα περίπτωση γιατί όταν κάνει φιλανθρωπίες ή ελεύθερες συναυλίες τον κατηγορούν ότι τα παίρνει ή ότι τις κάνει για αυτοπροβολή, κι όταν κάθεται σπίτι του τον κατηγορούν ότι έβγαλε λεφτά και αράζει κι ό,τι απομακρύνεται από το λαό. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα δηλαδή, ό,τι και να κάνει μπορείς να τον κατηγορήσεις.

    Αλλά ακόμα κι αν δεχτώ το δικό σου ορισμό, ότι όποιος καλλιτέχνης ήταν μες τα πράγματα (βλ. νταλάρα, σαββόπουλο, παπακωνσταντίνου, αλεξίου κλπ), μετά τη μεταπολίτευση αυτομάτως είναι και ένοχος. Τί προτείνεις; Να τους εκτελέσουμε; Δεν καταλαβαίνω δηλαδή προς τα που οδηγεί αυτή η λογική, να ψάχνουμε δικαιολογίες όταν βλέπουμε να εκτοξεύονται καρέκλες σε έναν καλλιτέχνη που στέκεται μόνος του πάνω σε μια σκηνή.

    Εδώ ακόμα και για έναν εγκληματία, πάλι θα θεωρούσαμε απάνθρωπο να τον βάλουμε στη μέση και να τον πετροβολούμε. Μήπως έχουμε χάσει κάθε μέτρο;
    Δεν καταλαβαίνω δηλαδή… βγήκαν 50 τραμπούκοι να μας το παίξουν πιο Έλληνες από εμάς και να κρίνουν ποιος από μας είναι προδότης και ποιος δεν είναι; Και το βλέπουμε αυτό με απάθεια ή και συμπάθεια; Από πού κι ως που; Δε γίνεται στο βωμό της κρίσης να ξεχάσουμε και τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Τέτοιες αντιδράσεις μόνο σε δικτατορίες μπορούν να οδηγήσουν, δε χρειάζεται να πάμε πολύ πίσω. Η φτώχεια είναι φτώχεια κι είναι δύσκολη, αλλά ο αλληλοσπαραγμός είναι τραγωδία.

    Όσο για το «Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του» το είπε αστεϊζόμενος . Αλλά εγώ θα στο πάω ένα βήμα πιο πέρα. Κι εγώ μέχρι πρόσφατα νόμιζα ότι το Αιγαίο είναι ολόκληρο μια ελληνική θάλασσα. Ιδού όμως τα σύνορα στο Αιγαίο σύμφωνα με τα 6 μίλια που χρησιμοποιούμε τώρα επισήμως στα θαλάσσια σύνορά μας: http://en.wikipedia.org/wiki/File:Aegean_6_nm.svg
    Στην Ελλάδα ανήκει το γαλάζιο μέρος. Το άσπρο μέρος…είναι διεθνή ύδατα. Σε ρωτώ λοιπόν, σε ποιον ανήκει το Αιγαίο;
    Ακόμα και στον εναέριο χώρο που έχουμε επεκτείνει τα σύνορα στα 10 μίλια όπως βλέπεις το μεγαλύτερο μέρος του Αιγαίου παραμένει ουδέτερο: http://en.wikipedia.org/wiki/File:Aegean_10_nm.svg
    Πόσοι Έλληνες το ξέρουν αυτό;

    Πραγματικός πατριώτης δεν είναι αυτός που βγάζει τις δυνατότερες εθνικιστικές κορώνες αλλά αυτός που προτείνει αυτό που τελικά οφελεί την πατρίδα και τους πολίτες της.

  7. 7 Thomas
    Μαρτίου 10, 2012 στο 6:30 μμ

    Δες αυτό που φαντάζομαι το χεις δει και πες μου αν δεν εννοεί ότι πρέπει να απωλέσουμε την εθνική μας κυριαρχία. Ακόμα και αν δεν είναι 100% ξεκάθαρο είναι πολύ πιο κοντά αυτή η ερμηνεία από αυτή που υποστήριξε αργότερα. Ο Πάγκαλος είπε ότι θα πρέπει να απωλεσθεί η εθνική κυριαρχία και ακόμα και αν δεν το λένε οι περισσότερο σοβαροί από τον Πάγκαλο, με το Μνημόνιο σε μεγάλο βαθμό χάνεται η εθνική κυριαρχία γιατί χάνεται η οικονομική και πολιτική μας κυριαρχία. Έθνος χωρίς οικονομική και πολιτική κυριαρχία δεν είναι ακριβώς έθνος. Εδώ η Τρόικα έχει βάλει τα δύο μεγάλα κόμματα να υπογράψουν ότι θα εφαρμόζουν για χρόνια αυτές τις πολιτικές, και έχουν περάσει εντελώς αντισυνταγματικοί νόμοι. Για ποια κυριρχία μιλάμε; Καμιά εθνικιστική κορώνα λοιπόν από την πλευρά μου. Άλλο πως τα παρουσιάζουν οι εθνικιστές. Το γεγονός ότι μετά είπε άλλα δεν αφορά τα επεισόδια. Όταν είχαν γίνει τα επεισόδια όλος ο κόσμος είχε καταλάβει ότι μιλούσε για απώλεια εθνικής κυριαρχίας. Και η Τσαπανίδου αυτό κατάλαβε. Για το τι είπε μετά μπορούμε να το συζητήσουμε αλλά δεν αφορά τα επεισόδια.
    Δεν είπα ότι συμφωνώ με αυτό που έγινε. Σίγουρα θα πρέπει να προστατευτούν τα ατομικά δικαιώματα αλλά ωραία. Πώς θα γίνει; Με κήρυγμα; Με κήρυγμα και με ηθικολογία δηλαδή δε θα έβγαινε ο Χίτλερ στη Γερμανία όταν οι φιλελεύθεροι και οι σοσιαλιστές τα είχαν κάνει κυριολεκτικά σκατά και είχαν ταπεινωμένη τη χώρα τους; Τα ατομικά δικαιώματα σε φτωχές χώρες δεν μπορούν να εφαρμοστούν ικανοποιητικά. Πάντα θα βρεθεί ο τρελαμένος άνεργος ή ακροδεξιός που θα τα καταπατήσει. Στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή είναι πολύ βασικό ότι υπάρχει τεράστια καταπάτηση κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων. Απολύσεις, κλεισίματα μαγαζιών κλπ. Καταπάτηση δικαιώματος είναι. Του δικαιώματος στην εργασία. Κόσμος έχει αυτοκτονήσει. Παρατηρώ μια πολύ μεγάλη έμφαση στα ατομικά δικαιώματα που είναι βέβαια πολύ σημαντικά αλλά μια υποτίμηση των κοινωνικών και εργασιακών.
    Για να καταλάβεις ακόμα και αυτό που λέει ο Νταλάρας για τον αριστερό ολοκληρωτισμό που απέτυχε δεν είναι συνεπές. Αν δεν υπήρχε η ολοκληρωτική ΕΣΣΔ που όντως απέτυχε τελικά δεν υπήρχε περίπτωση να χαμε δει το κοινωνικό κράτος στην Ευρώπη. Έδωσε παροχές η Δύση στο λαό και γιατί φοβόταν μην εξαπλωθεί παντού η ΕΣΣΔ. Επίσης χωρίς ΕΣΣΔ δε θα ήταν ο Νταλάρας αυτό που ήταν. Όλη η Μεταπολίτευση βασίστηκε στο όραμα του σοσιαλισμού και του πατριωτισμού που χωρίς την ΕΣΣΔ πολύ απλά δε θα ήταν της μόδας. Εκνευρίζομαι όταν βλέπω να γίνονται όλοι φιλελεύθεροι, έστω αριστεροί φιλελεύθεροι, επειδή εκεί φυσάει ο άνεμος. Επίσης αν δεν υπήρχε ο Χίτλερ πάλι δύσκολα θα χαμε δει πρόοδο. Γιατί ο κόσμος συσπειρώθηκε εναντίον του φασισμού και αγωνίστηκε για τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα για να μην επιστρέψει ο φασισμός. Δυστυχώς δε μάθαμε όσο θα πρεπε. Πάλι οικονομική κρίση σήμερα και πάλι κίνδυνος γενικευμένων φασιστικών πρακτικών.
    Δεν είναι το θέμα να αναλύσουμε τι γίνεται στο Αιγαίο. Το θέμα είναι ότι ο Νταλάρας το χε παρακάνει με την έμφαση στα πατριωτικά και ιδιαίτερα στο θέμα της Κύπρου και ξαφνικά τώρα παρουσιάζεται σαν αναρχοαυτόνομος γιατί δεν είμαστε πια στη Μεταπολίτευση και τα πατριωτικά δε χωρούν πλέον στην εξουσία και την παγκοσμιοποίηση. Δε λέω να γίνουμε εθνικιστές. Αυτό που απλά λέω είναι να μην πάμε εκεί που φυσάει ο άνεμος.

  8. 8 Thomas
    Μαρτίου 11, 2012 στο 12:00 πμ

    Πάντως επειδή είπες ότι είναι αδύνατον να πήρε τόσο εύκολα πίσω αυτά που είπε δες στην Τσαπανίδου που λέει αργά και καθαρά «Μνημόνιο ή καταστροφή» μιμούμενος τον Παπανδρέου και στη συνέντευξη στο ραδιόφωνο λέει ‘ας πούμε ότι ήταν βιαστική η απάντηση μου’.

  9. 9 Thomas
    Μαρτίου 11, 2012 στο 2:02 πμ

    Όσο αφορά το τι εννοούσε με την απώλεια εθνικής κυριαρχίας η Τσαπανίδου τον ρωτάει: «Eσείς συμφωνείτε με την απώλεια εθνικής κυριαρχίας;» και ο Νταλάρας απαντάει: «Συμφωνώ αλλά δεν υπερβάλλω. Συμφωνώ γιατί κατ’ ανάγκη πρέπει να συμφωνήσω». Δηλ. καταφεύγει στη γνωστή εύκολη λύση του κάθε βολεμένου ότι τα Μνημόνια και η απώλεια εθνικής μας κυριαρχίας είναι κακά αλλά πρέπει αναγκαστικά να τα δεχθούμε γιατί οτιδήποτε άλλο είναι καταστροφή. Φυσικά και με τέτοιους ανθρώπους με τέτοια οικονομική άνεση δεν έχει νόημα να συζητά κανείς το εύλογο ερώτημα αν δηλ. θα είναι καλύτερα ή χειρότερα χωρίς το Μνημόνιο και αυτό γιατί ΔΕΝ έχουν θιχτεί από το Μνημόνιο. Δεν είναι τυχαίο ότι το 100% των πλουσίων και της ανώτερης μεσαίας τάξης λένε «Μνημόνιο ή καταστροφή». Είναι να γελά κανείς ακούγοντας πλούσιους σαν τον Νταλάρα να λένε ότι δε θέλαμε να ζήσουμε αυτά που ζούμε κλπ λες και ο Νταλάρας έχει θιχτεί από το Μνημόνιο. Απορώ πραγματικά με το θράσος και την υποκρισία τέτοιων ανθρώπων να εκφέρουν έτσι άνετα απόψεις για ζητήματα που δεν τους αγγίζουν βάζοντας μάλιστα τα γνωστά εκβιαστικά διλήμματα και μιλώντας για καταστροφές χωρίς καν να κάνουν προσπάθεια να παραθέσουν επιχειρήματα που να εξηγούν γιατί θα είναι απαραίτητα καταστροφή αν υπάρξει μια προσπάθεια για κάποιο άλλο δρόμο.

  10. Μαρτίου 11, 2012 στο 4:27 πμ

    (Όπως έγραψα και στην αρχική ανάρτηση δε θα συζητήσω σε αυτή την ανάρτηση για το αν είναι καλό/κακό το μνημόνιο.)

    Για τελευταία φορά, η φράση «Συμφωνείτε με την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας» μπορεί να σημαίνει δύο πράγματα :
    1.υποστηρίζετε ότι πρέπει να απωλεστεί η εθνική κυριαρχία;
    2. Συμφωνείτε ότι έχουμε απωλέσει την εθνική μας κυριαρχία;
    Δε ξέρω ποιο από τα δύο ρωτούσε η Τσαπανίδου, αλλά ο Νταλάρας ισχυρίζεται ότι απάντησε το 2. Εκεί κολλάει το «δε θέλω να υπερβάλλω», δηλαδή «την έχουμε απωλέσει μεν αλλα δε θα βγάλω εθνικιστικές κορώνες». Και για όσους έχουν αμφιβολία υπάρχουν οι υπόλοιπες συνεντεύξεις του για του λόγου το αληθές. Όποιος θέλει βέβαια ΔΕΝ τον πιστεύει. ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ. Είναι δικαίωμα του καθενός να σχηματίζει όποια γνώμη θέλει.

    Ομως ανεξάρτητα από το πώς θα εκλάβεις μία δήλωση, η ουσία βρίσκεται στο ΠΩΣ ΘΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΕΑΝ ΔΙΑΦΩΝΕΙΣ! Εγώ σου λέω βάλε στο στόμα του Νταλάρα ό,τι γνώμη θες. Δε πα να τη θεωρείς όσο αιρετική γουστάρεις; Δεν έχεις κανένα δικαίωμα να τον λιντσάρεις ή να τον βλάψεις. Ίσα ίσα που σε μια δημοκρατία οφείλεις να υπερασπιστείς το δικαίωμά του να λέει ό,τι λέει. Και φυσικά να υπερασπιστείς το δικαίωμα της ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ του κόσμου της συναυλίας που πάει για να τον ακούσει και όχι για να τον υβρίσει.

    Αυτά περί βολεμένου με βρίσκουν 100% αντίθετο. Εάν κάποιος εργάστηκε επί 40 χρόνια και απέκτησε περιουσία χωρίς να την κατασπαταλήσει ΜΑΓΚΙΑ ΤΟΥ. Στο κάτω κάτω δεν την έκανε πουλώντας κοκαΐνη, αλλά τραγουδώντας τους καλύτερους συνθέτες και ποιητές. Και τους δίσκους του ο κόσμος τους αγόρασε, ΟΧΙ για να του κάνει χάρη, αλλά γιατί γούσταρε να τους ακούει.

    Για το τελευταίο: Με τη δική σου λογική είναι ΑΔΥΝΑΤΟ να τον ρωτήσεις για το μνημόνιο χωρίς να τον παγιδέψεις. Γιατί ό,τι και να απαντήσει δε θα τον επηρεάσει όσο έναν πολύ φτωχό άνθρωπο. Αν απαντήσει υπέρ του μνημονίου -το απαντάει εύκολα, αν απαντήσει κατά του μνημονίου, πάλι το απαντά εύκολα. Ε τί στο διάολο; Όποιος έχει βγάλει χρήματα δεν έχει δικαίωμα στην άποψη; Μήπως να αφαιρεθεί και το δικαίωμα στην ψήφο απ’ όσους εργάστηκαν δεκαετίας και έκαναν μία περιουσία;

    Δυστυχώς μου φαίνεται ότι μια μερίδα του όχλου βρήκε πάλι ένα αποδιοπομπαίο τράγο για τα παθήματά του.

  11. 11 Thomas
    Μαρτίου 11, 2012 στο 5:32 πμ

    Μόνο μερικές μικρές παρατηρήσεις γιατί νομίζω έγιναν φανερές οι απόψεις και διαφορές μας και δεν πάει παραπέρα ο διάλογος από τη στιγμή που δεν υπάρχει καμιά σύγκλιση. Κάτσε, τόσος κόσμος έχει δουλέψει και στο μακρινό παρελθόν τόσοι μεγάλοι καλλιτέχνες (μεγαλύτεροι από το Νταλάρα) πέθαιναν στη φτώχεια. Τόσο λογικό έφτασε να μας φαίνεται να είναι οι καλλιτέχνες πάμπλουτοι; Αν είσαι θρασύς και ματαιόδοξος θα τραγουδήσεις τα πάντα (ακόμα και αν δε σου ταιριάζει) για τη φήμη σου και για να τα κονομήσεις και θα αλλάξεις ακόμα και 5000 πολιτικές απόψεις για να είσαι μέσα στο ρεύμα πάντα. Καλλιτέχνες με διακριτικότητα χρειάζομαστε. Από τα ψώνια της Μεταπολίτευσης μπουχτήσαμε. (Όσο ταλαντούχοι και αν είναι. Δεν εξετάζω αυτό). ‘Πάγωσε η τσιμινέρια’ παλιά και τώρα ‘Μνημόνιο ή καταστροφή’ παρόλο που ο λαός είναι σε χειρότερη μοίρα από τότε. Οκ οι εποχές άλλαξαν, μας τελείωσε και ο σοσιαλισμός, ούτε με το Θεοδωράκη συμφωνώ που έχει γίνει πια γραφικός. Αλλά λίγη διακριτικότητα δε βλάπτει. Βαρεθήκαμε 40 χρόνια τώρα να έχουμε τον Νταλάρα και το Σαββόπουλο στην κρατική τηλεόραση να περνάνε τις απόψεις και περί πολιτικής τη στιγμή που θάβονται άνθρωποι με πολύ σοβαρότερες και συνεπείς πολιτικές απόψεις. Και δώστου γλέντι στο «Στην Υγειά μας» του Παπαδόπουλου όλο το καλλιτεχνικό κύκλωμα των πρώην αριστερών με τις φαμφάρες τους.

  12. Μαρτίου 11, 2012 στο 5:38 πμ

    Συμφωνώ, η σύγκλιση είναι αδύνατη.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Να απολαμβάνουμε την καθάρια, την αληθινή ομορφιά του κόσμου. Η ανθρωπότητα δικαιούται να ζήσει ειρηνικά κι ελεύθερα χωρίς επινοημένες φοβέρες και υπερφυσικά αποκούμπια. wordpress statistics
Για μια νέα Φιλοσοφία


ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής
ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια

Αρχείο

Γράψτε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να ενημερώνεστε για νέες δημοσιεύσεις.