18
Σεπτ.
15

Χωρίς θάνατο

8980150253_4ac1b9cc30_b

Ξημερώνει δειλά, το πρώτο λευκό των σπιτιών καλημερίζει τον Ήλιο. Τα βλέμματα κατευθύνονται βαθιά στον ορίζοντα ήρεμα, σίγουρα. Ένα δροσερό αεράκι χαϊδεύει απαλά τα μαλλιά μιας κοπέλας που περπατά αργά στην πόλη. Ο Ήλιος παίρνει τώρα θέση δεσποτική. Παρέες κουβεντιάζουν χαμογελαστά στα σκιερά καφενεία υπό τη μελωδία κάποιου κονσέρτου κλασικής μουσικής. Όλοι ξεκούραστοι, όλοι ευχαριστημένοι, δίχως άγχος, προσμονή ή βιασύνη.

Η επιστήμη έχει νικήσει το θάνατο: τα σώματα δε γερνούν, το βιολογικό ρολόι σταματά για πάντα κάπου στα 30 έτη.  Η αρρώστια έχει νικηθεί, η ιατρική είναι παντοδύναμη. Μόνο ένα πράγμα λείπει: δεν ακούς πουθενά παιδικές φωνές. Είναι ένας αναγκαίος συμβιβασμός. Πώς αλλιώς θα επιβίωνε μια ανθρωπότητα που δε γερνάει ποτέ; Ήταν ανάγκη επιτακτική: μια ανθρωπότητα δεκάδων δισεκατομμυρίων ανδρών και γυναικών έπρεπε να είναι στείρα.

Σε αυτήν την ανθρωπότητα χωρίς θάνατο -και χωρίς γέννηση- δεν υπάρχει πιο τρομακτικό πράγμα από την ίδια την ιστορική ανάμνηση του θανάτου. Συχνά θυμούνται εμάς: τους θνητούς του παρελθόντος. Τους «παλαιούς ανθρώπους» -όπως μας λένε- που γεννηθήκαμε, ζήσαμε μερικά χρόνια και ύστερα σβήσαμε για πάντα σαν πεφταστέρια. Αμέτρητοι άνθρωποι, ηρωικές φιγούρες – πώς τα κατάφεραν; Πώς άντεξαν να ζουν ξέροντας ότι κάποτε θα πεθάνουν;  Ότι όλα όσα αγάπησαν, όλα όσα ονειρεύτηκαν και ήλπισαν κάποτε θα χάνονταν;

Μα τώρα πια χωρίς τον φόβο του θανάτου και την ψυχοπαθολογία που αυτός δημιουργεί οι άνθρωποι είναι πιο ειρηνικοί και χαμογελαστοί, πιο φιλήσυχοι, πιο ελεύθεροι. Απολαμβάνουν ήσυχα, νηφάλια. Δεν έχουν την υστερική λαιμαργία του παλαιού ανθρώπου που ήθελε να προλάβει να χορτάσει τα πάντα -τροφή, ηδονή, αγάπη- όσο περισσότερο μπορούσε πριν το τέλος. Ούτε αυτήν την άρρωστη εξουσιομανία και την αλόγιστη συσσώρευση δύναμης -φθηνά και πρόσκαιρα παυσίπονα του φόβου του θανάτου- που νομοτελειακά οδηγούσαν πάντα στη σύγκρουση και τον πόλεμο. Ούτε τα τρομερά αποκούμπια -δόγματα, θρησκείες, ιδεολογίες- που διάβρωναν τον νου των ανθρώπων και σάρωναν ακόμα και τα τελευταία ίχνη ορθολογισμού και ανεξαρτησίας. Πόσο θλιβερή ζωή ζούσαν οι παλαιοί άνθρωποι που κάτω από το ασήκωτο βάρος της θνητότητάς τους αναγκάζονταν να επινοούν διαρκώς παρηγορητικούς μύθους!

Αλλά αυτά έχουν τελειώσει προ πολλού. Τώρα πια η ανθρωπότητα είναι αυτάρκης, οι πηγές ενέργειας έχουν δαμαστεί,  ο θάνατος και η φτώχεια έχουν εξαφανιστεί. Στο καφενείο χίλια χρόνια παίζει η ίδια μελωδία και η ζωή των παλαιών ανθρώπων μοιάζει με μακρινή, στενόχωρη ιστορία.

Π.Κ. 09/2015

Advertisements

0 Responses to “Χωρίς θάνατο”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Να απολαμβάνουμε την καθάρια, την αληθινή ομορφιά του κόσμου. Η ανθρωπότητα δικαιούται να ζήσει ειρηνικά κι ελεύθερα χωρίς επινοημένες φοβέρες και υπερφυσικά αποκούμπια. wordpress statistics
Για μια νέα Φιλοσοφία


ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής
ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια

Αρχείο

Γράψτε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να ενημερώνεστε για νέες δημοσιεύσεις.