15
Νοέ.
15

Τί συμβαίνει στη Συρία;

Με αφορμή την τραγωδία που συνέβη στις 13/11/2015 στο Παρίσι μετά από την επίθεση εξτρεμιστών του «Ισλαμικού Κράτους» (IS ή ISIS) θα κάνω μια προσπάθεια να περιγράψω το τί πραγματικά συμβαίνει στη Συρία διότι παρατηρώ (σε social media και αλλού) ότι οι Έλληνες έχουν -όπως συχνά συμβαίνει- μια επιφανειακή άλλοτε αντι-δυτική και άλλοτε αντι-ισλαμική ρητορική που δε φαίνεται ισορροπημένη.

Διαδηλώσεις-Ασαντ_2011Ο πόλεμος ξεκίνησε ως εμφύλιος,  όταν διαδηλώσεις κατά του δικτατορικού καθεστώτος του Άσαντ το Μάρτη του 2011 με κύρια αιτήματα τον εκδημοκρατισμό του κράτους και την απελευθέρωση πολιτικών κρατουμένων πνίγηκαν στο αίμα. Αυτό οδήγησε σε κλιμάκωση της κατάστασης και στη δημιουργία ενός εσωτερικού αντικαθεστωτικού μετώπου*. Σταδιακά οι επαναστάτες συγκρότησαν στρατό απαιτώντας μετάβαση στη δημοκρατία και την απαλλαγή τους από τον Άσαντ. Τις δυνάμεις αυτές που απέκτησαν το όνομα «Free Syrian Army» (Ελεύθερος Στρατός της Συρίας) σε γενικές γραμμές στήριξε η Αμερική, ο Καναδάς και κάποιες χώρες της Ευρώπης όπως η Γαλλία και η Αγγλία. Από την άλλη μεριά, το καθεστώς στηριζόταν κυρίως από τη Ρωσία, το Ιράν και τη Hezbollah. Η εκπροσώπηση των δημοκρατικών και των αντι-καθεστωτικών δυνάμεων γίνεται από την «Συριακή Εθνική Συμμαχία» (Syrian National Coalition) η οποία από το 2013 έχει αναγνωριστεί από πάρα πολλές χώρες (μεταξύ των οποίων είναι και η Ελλάδα και ολόκληρη η Ευρωπαϊκή Ένωση). Δείτε την πλήρη λίστα των εθνών που την αναγνωρίζουν εδώ.
FSA_fighters_trainingΩστόσο κατά τα μέσα του 2013 ο Ελεύθερος Στρατός της Συρίας ήταν πια κατακερματισμένος και φαινόταν ανήμπορος να πετύχει πλήγματα κατά του Άσαντ παρά την υποστήριξη από τις ΗΠΑ. Ταυτόχρονα άρχισε να αναπτύσσεται μία άλλη αντικαθεστωτική δύναμη στη Συρία, ένα παρακλάδι της Al Qaeda, γνωστό ως al-Nushra και άλλες ισλαμιστικές ομάδες που συγκρότησαν ένα «ισλαμικό μέτωπο» (islamic front). Αυτές οι δυνάμεις ήταν αρκετά πιο οργανωμένες, ωστόσο οι στόχοι τους ήταν πολύ διαφορετικοί από τις αρχικές προθέσεις των επαναστατών. Οι δυνάμεις αυτές επιθυμούσαν τον πλήρη έλεγχο και τον εξισλαμισμό του κράτους. Οι δημοκράτες επαναστάτες αισθάνθηκαν με αυτόν τον τρόπο ότι στην ουσία «χάνουν» την επανάσταση αφού τα ιδεώδη για τα οποία αγωνίστηκαν άρχισαν να αποδυναμώνονται και να αντικαθίστανται από άλλα που είχαν ως επίκεντρο τη θρησκεία. Πλέον το κοινό στοιχείο όλων αυτών των ομάδων είναι η επιθυμία τους να ρίξουν το καθεστώς του Άσαντ. Μάλιστα κάποιοι από τους επαναστάτες που αρχικά ήταν στον Ελεύθερο Στρατό της Συρίας φαίνεται ότι εντάχθηκαν στην al-Nushra δεδομένου ότι είχαν κοινό εχθρό τον Άσαντ, ενώ άλλοι εντάχθηκαν στο ανερχόμενο Ισλαμικό Κράτος (ISIL ή ISIS), μία νέα δύναμη προερχόμενη από το κατακερματισμένο Ιράκ που είχε ως σκοπό να επικρατήσει στην περιοχή. Τα υπόλοιπα κομμάτια του Ελεύθερου Στρατού συγκρότησαν νέα δύναμη στο νότιο κομμάτι της Συρίας (Νότιο μέτωπο του Ελεύθερου Στρατού της Συρίας) και αποτελούνταν κυρίως από μετριοπαθείς μουσουλμάνους και κάποιες χριστιανικές ομάδες. Ταυτόχρονα, υπό την καθοδήγηση των ΗΠΑ στη βόρεια Συρία οργανώνεται το αντίστοιχο βόρειο μέτωπο του Ελεύθερου Στρατού της Συρίας σε συμμαχία με τους Κούρδους. Παρ’ όλο που η Τουρκία τάσσεται υπέρ του Ελεύθερου Στρατού, και συνεργάζεται με τις ΗΠΑ δεν βλέπει με καλό μάτι την ενίσχυση των Κούρδων για ευνόητους λόγους. Πλέον όμως, το Ισλαμικό Κράτος έχει ισχυροποιηθεί και φαίνεται να μαζεύει μουσουλμάνους εξτρεμιστές από κάθε γωνιά της Γης. Έτσι, ο Ελεύθερος Στρατός βρίσκεται ξαφνικά να πολεμάει ταυτόχρονα και με τις δυνάμεις του καθεστώτος του Άσαντ και με τις δυνάμεις του Ισλαμικού Κράτους (φθινόπωρο 2014).
Κόκκινο: Συρία Μπλε: χώρες που υποστηρίζουν την κυβέρνηση της Συρίας (καθεστώς Ασάντ). Πράσινο: χώρες που υποστηρίζουν τους αντικαθεστωτικούς. Κίτρινο: χώρες που είναι διχασμένες.

Κόκκινο: Συρία
Μπλε: χώρες που υποστηρίζουν την κυβέρνηση της Συρίας (καθεστώς Άσαντ).
Πράσινο: χώρες που υποστηρίζουν τους αντικαθεστωτικούς.
Κίτρινο: χώρες που είναι διχασμένες.

Όπως επισημάνθηκε παραπάνω, στο πλευρό του Άσαντ τάσσονται το Ιράν, η Ρωσία και άλλες οργανώσεις όπως η Hezbollah. Αυτός ο ιδιότυπος ψυχρός πόλεμος μεταξύ των δυνάμεων του ΝΑΤΟ από τη μία και της Ρωσίας από την άλλη επιβαρύνεται από το ήδη ψυχρό κλίμα στις σχέσεις μεταξύ Ρωσίας, Ε.Ε. και ΗΠΑ που είχε επιφέρει η μονομερής προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία.
Ωστόσο, τα χειρότερα ακόμα δεν έχουν έρθει. Στα μέσα του 2015 η τρίτη δύναμη σε αυτόν τον πόλεμο, το Ισλαμικό Κράτος, καταφέρνει και καταλαμβάνει την Παλμύρα -που μέχρι τότε ανήκε στο καθεστώς του Άσαντ- και έχει γίνει πλέον τεράστια απειλή, τόσο για τον Άσαντ όσο και για τον Ελεύθερο Στρατό της Συρίας. Τα στοιχεία μιλούν για την πιο ακραία και ολοκληρωτική ισλαμιστική οργάνωση η οποία έχει αυτοπροσδιοριστεί ως χαλιφάτο (δηλαδή ο ηγέτης θεωρείται διάδοχος του προφήτη Μωάμεθ) και έχει ως σκοπό να επικρατήσει σε όλο τον αραβικό κόσμο και να αφανίσει τους αλλόθρησκους. Η ερμηνεία του Ισλάμ από τη συγκεκριμένη (σουνίτικη) οργάνωση είναι η πλέον εξτρεμιστική και αποδέχεται βία ως χρήσιμο και νόμιμο μέσο διάδοσης της θρησκείας. Στις περιοχές που ελέγχει πραγματοποιούνται εθνοκαθάρσεις, δημόσιες εκτελέσεις και αποκεφαλισμοί -προσοχή- όχι μόνο αλλόθρησκων αλλά και ομόθρησκων διαφορετικού δόγματος ενώ καταστρέφονται και ιστορικά μνημεία.
Γκρί: οι περιοχές που ελέγχει το Ισλαμικό Κράτος (14 Νοεμβρίου 2015)

Γκρί: οι περιοχές που ελέγχει το Ισλαμικό Κράτος (14 Νοεμβρίου 2015)

Με την επέλαση του Ισλαμικού Κράτους κατά του καθεστώτος του Άσαντ η Ρωσία αποφασίζει στις αρχές του φθινοπώρου του 2015 να αναλάβει ενεργό δράση και στέλνει αεροπορικές δυνάμεις για να υποστηρίξει το καθεστώς ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος. Αυτό οι ΗΠΑ και η Ε.Ε. δε το βλέπουν με καλό μάτι διότι φοβούνται ότι αυτές οι δυνάμεις μπορούν να πλήξουν και τμήματα του Ελεύθερου Στρατού της Συρίας. Πράγματι, υπάρχουν αναφορές για τέτοια χτυπήματα, αλλά η αλήθεια είναι ότι μέσα στην προπαγάνδα που διοχετεύεται από όλες τις πλευρές είναι δύσκολο να ξέρουμε πραγματικά τί συμβαίνει.

Τον Οκτώβρη του 2015 πραγματοποιείται μια σημαντική αλλαγή στον συσχετισμό δυνάμεων: οι ΗΠΑ παραδέχονται ότι απέτυχαν στον εξοπλισμό, την εκπαίδευση και την ισχυροποίηση του Ελεύθερου Στρατού. Ταυτόχρονα η Γαλλία (πάντα με σύμμαχο τις ΗΠΑ) ξεκινά αεροπορικές επιδρομές κατά στόχων του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία.
Έτσι δημιουργείται μία ιδιότυπη ακούσια συμμαχία μεταξύ Ρωσίας, Ιράν, ΗΠΑ, ΕΕ κατά του Ισλαμικού Κράτους που πλέον αναγνωρίζεται ως ο μεγαλύτερος κίνδυνος, όχι μόνο για τη Συρία αλλά και για όλα τα κράτη, ισλαμικά και μη. Στο τέλος του Οκτώβρη του 2015 συναντώνται για πρώτη φορά στη Βιέννη οι ΗΠΑ, η Ρωσία, η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Ιράν για να μιλήσουν για ειρήνη μεταξύ των αντικαθεστωτικών (Ελεύθερος Στρατός και λοιπές αντικαθεστωτικές ομάδες) και των δυνάμεων του Άσαντ. Αυτό δείχνει ότι πλέον όλες οι δυνάμεις αναγνωρίζουν ως κύριο εχθρό το Ισλαμικό Κράτος.
Σήμερα πάνω από 60 χώρες βρίσκονται έμμεσα ή άμεσα σε πόλεμο με το Ισλαμικό Κράτος, συμπεριλαμβανομένων αρκετών χωρών της Αφρικής και ανεξαρτήτως ιδεολογίας (από κομμουνιστές μέχρι εθνικιστές ισλαμιστές).
Το πλήγμα θέσεων του Ισλαμικού Κράτους από τη Γαλλική αεροπορία φαίνεται ότι είναι αυτό που αποτέλεσε την αφορμή για τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο κέντρο του Παρισιού. Η ελληνική κοινή γνώμη ως συνήθως αντιδρά με τρόπο μανιχαϊστικό: από τη μία η «αντιδυτική» πλευρά που θεωρεί ότι τα δεινά στη Συρία που οδήγησαν στο τρομοκρατικό χτύπημα είχαν ως κύρια αιτία την παρέμβαση των Η.Π.Α. και της Ε.Ε. στα εσωτερικά της χώρας και από την άλλη μεριά των συντηρητικότερων και των εθνικιστών που βλέπουν κάθε πρόσφυγα προερχόμενο από τη Συρία ως πιθανό τρομοκράτη. Πρέπει να καταλάβουμε ότι στην πλειοψηφία τους αυτοί οι άνθρωποι επιλέγουν να παλέψουν με τα κύματα της Μεσογείου για να δραπετεύσουν από την επέλαση του Ισλαμικού Κράτους. Είναι θύματα των ίδιων εξτρεμιστών.
Κάποιοι επίσης Έλληνες σχολιαστές αναφέρουν ότι η Γαλλία εξέθρεψε το Ισλαμικό Κράτος και θερίζει αυτά που έσπειρε**. Αυτό δεν είναι απλά μία κυνική, τερατώδης διατύπωση -μετά  από ένα πολύνεκρο χτύπημα- αλλά είναι και ολότελα λάθος. Καταρχάς το Ισλαμικό Κράτος δημιουργήθηκε κυρίως στο διαλυμένο Ιράκ. Υπενθυμίζω όμως ότι η Γαλλία όχι μόνο δε συμμετείχε στον πόλεμο του Ιράκ αλλά άσκησε και σκληρότατη κριτική στις ΗΠΑ (όπως και ο περισσότερος κόσμος) για την αμερικανο-βρετανική εισβολή του Ιράκ. Υπενθυμίζω επίσης ότι το 2003 ο Μπους δεν κατάφερε να πάρει από τον ΟΗΕ έγκριση για την εισβολή και έδρασε μονομερώς με λιγοστούς συμμάχους (λχ Ισπανία, Αγγλία) με τους Γάλλους και τους Γερμανούς να είναι μερικοί από τους μεγαλύτερους αντιπάλους του στον ΟΗΕ.
Δεν πρέπει να παραβλέψουμε ωστόσο ότι ένα μέρος της βοήθειας που έδιναν οι Γάλλοι και οι Η.Π.Α. στον Ελεύθερο Στρατό ενδέχεται να κατέληξε σταδιακά στα χέρια των αντικαθεστωτικών ισλαμιστικών οργανώσεων και ύστερα στα χέρια του Ισλαμικού Κράτους, είτε μετά από ήττες στο πεδίο της μάχης είτε μετά από αποστασία των διαφόρων αντικαθεστωτικών και την ενσωμάτωσή τους στο Ισλαμικό Κράτος. Ο Πούτιν σε σχετική συνέντευξη αναφέρει ότι πολλοί αντικαθεστωτικοί είναι απλά μισθοφόροι που πάνε σε όποιον τους δώσει περισσότερα χρήματα και ότι με αυτόν τον τρόπο αρκετά όπλα και στρατιώτες κατέληξαν στις δυνάμεις του Ισλαμικού Κράτους. Άλλοι σχολιαστές θεωρούν ότι κάποια μουσουλμανικά κράτη ενδέχεται να παρέχουν βοήθεια στο Ισλαμικό Κράτος.
Κλείνοντας, επισημαίνω ότι είναι φανερό ότι οι επιθέσεις στο Παρίσι είναι αντίποινα από την πλευρά του Ισλαμικού Κράτους για τις αεροπορικές επιδρομές κατά δικών τους στόχων. Εξάλλου ανέλαβαν την ευθύνη ονομάζοντας το Παρίσι ως «πόλη σταυροφόρων» (τραγική ειρωνεία διότι οι Γάλλοι είναι από τους λιγότερο θρησκευόμενους λαούς) και «πόλη πορνείας». Οποιοσδήποτε άνθρωπος εμπνέεται από τις αρχές του διαφωτισμού, του ανθρωπισμού και του κοινωνικοπολιτικού φιλελευθερισμού δεν μπορεί παρά να αισθανθεί φρίκη για τις πράξεις του Ισλαμικού Κράτους στο Παρίσι και αλλού.
Ακρόπολη-Γαλλική-Σημαία-

Συμβολική εικόνα: Η χώρα που γέννησε τη δημοκρατία συμπαρίσταται στη χώρα που γέννησε το διαφωτισμό και τα ατομικά δικαιώματα (η φωτογραφία δεν είναι πραγματική).

Αξίζει να δείτε μία συνοπτική προσπάθεια για την εξήγηση των δυνάμεων που συμμετέχουν σε αυτόν τον διπλό πόλεμο μέσα από εικόνες πατώντας εδώ
*Επιστημονικές μελέτες δείχνουν ότι η ξηρασία που επήλθε στα βόρεια τμήματα της Συρίας λόγω της κλιματικής αλλαγής οδήγησε σε αυξανόμενη φτώχεια και μετακινήσεις πληθυσμών προς τις πόλεις, πράγμα που ενδεχομένως να όξυνε τη δυσαρέσκεια κατά του καθεστώτος. Περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε σε κείμενο του Guardian εδώ.
**Σημειώνω ότι oι ΗΠΑ με την αποσταθεροποίηση του Ιράκ έμμεσα έπαιξαν ρόλο στη δημιουργία του Ισλαμικού Κράτους. Αυτό όμως δεν πρέπει να είναι επιχείρημα για απραξία. Το τέρας του Doctor Frankenstein στη γνωστή ιστορία παραμένει τέρας, παρόλο που υπεύθυνος είναι ο ίδιος ο Doctor. Και πραγματικά, δεν υπάρχει τίποτα πιο τερατώδες και πιο αντίθετο στις δημοκρατικές και ανθρωπιστικές αξίες από τον τυφλό φανατισμό του Ισλαμικού Κράτους.
Π.Κ. (15/11/2015)
Advertisements

2 Responses to “Τί συμβαίνει στη Συρία;”


  1. 1 Dimitris
    Νοέμβριος 17, 2015 στο 11:45 πμ

    Πολύ καλή ανάλυση. Η μόνη διόρθωση μου είναι προς το timeline των επιθέσεων της Γαλλίας. Αν δεν κάνω λάθος, η Γαλλία ξεκίνησε βομβαρδισμούς προς τον ISIS τον Σεπτέμβριο του 2014 σε περιοχές του Ιρακ.

    • Νοέμβριος 17, 2015 στο 2:32 μμ

      Σε ευχαριστώ Δημήτρη. Ως προς τη Συρία οι επιθέσεις της Γαλλίας ξεκίνησαν κάπου το Σεπτέμβρη του 2015. Ως προς το Ιράκ θα χρειαστώ πληροφορίες, έχεις κάποιο link για να το προσθέσω ως υποσημείωση;


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Να απολαμβάνουμε την καθάρια, την αληθινή ομορφιά του κόσμου. Η ανθρωπότητα δικαιούται να ζήσει ειρηνικά κι ελεύθερα χωρίς επινοημένες φοβέρες και υπερφυσικά αποκούμπια. wordpress statistics
Για μια νέα Φιλοσοφία


ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής
ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια

Αρχείο

Γράψτε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να ενημερώνεστε για νέες δημοσιεύσεις.