16
Απρ.
16

Η μεσαία γενιά

Η μεσαία γενιάΟι «πρωτοπόροι». Έτσι είπαν τους γονείς μας όταν ξεκίνησε η αποστολή.
Ταξίδι 150 χρόνων, προορισμός: Tau Ceti – ε, 12 έτη φωτός μακριά. Ένα διαστημόπλοιο, μια μικρή κιβωτός, για να βρει στεριά η ανθρωπότητα, να ανθίσει όπως άνθισε στη Γη.

Βλέπω τα παλιά ολογράμματα: πόσο χαρούμενοι ήταν όλοι, πόσο ζωντανοί! Πόσα και πόσα τραγούδια δε γράφτηκαν για αυτούς… Οι «ήρωες», οι «μεγάλοι ταξιδιώτες», οι μάνες και οι πατεράδες μας. Πόσα δάκρυα συγκίνησης δε χύθηκαν όταν απογειώθηκε το διαστημόπλοιο! Τί πλημμύρα συναισθημάτων πρέπει να ένιωσαν όσοι έβλεπαν την απογείωση! H ανθρωπότητα θα συνέχιζε, η ανθρωπότητα θα τολμούσε να διασχίσει τον ουράνιο ωκεανό, να απλωθεί σε νέες Γαίες, σε νέα άστρα. Και μέσα στον μικρόκοσμο της κιβωτού οι ταξιδιώτες θα ερωτεύονταν, θα κυοφορούσαν και θα γεννούσαν εμάς.

Σκέφτομαι τα αγέννητα παιδιά μας, όταν σε ώριμη ηλικία  θα αντικρίσουν για πρώτη φορά το έψιλον του Tau Ceti, τη νέα τους πατρίδα. Θα αντέξει η καρδιά τους τέτοια χαρά και συγκίνηση; Πίσω στη Γη, ολόκληρη η ανθρωπότητα περιμένει μία μόνο εικόνα: την ανατολή του ήλιου στον νέο πλανήτη. Πόσο ευτυχισμένοι θα είναι όσοι την δουν; Άραγε τί λέξεις θα βρουν οι ποιητές για να περιγράψουν αυτό το θαύμα;

Και ύστερα είμαστε εμείς. Η ενδιάμεση γενιά. Εμείς που συντηρούμε την κιβωτό, που βρίσκουμε πορεία. Εμείς που κυοφορούμε τους ήρωες του μέλλοντος. Εμείς που η ζωή μας θα έχει τελειώσει πολύ πριν την άφιξη. Στέκω και κοιτάζω έξω από το παράθυρο το άπειρο σκοτάδι του σύμπαντος και συλλογίζομαι:  Πόσο μάταιη μοιάζει τώρα η ζωή μας… Ποτέ δεν κολυμπήσαμε στους ωκεανούς της Γης, ποτέ δεν είδαμε ένα ηλιοβασίλεμα, ποτέ δεν νιώσαμε το αέρινο ρεύμα από το φτερούγισμα μιας πεταλούδας. Δεν το διαλέξαμε, δεν το ζητήσαμε να είμαστε η μεσαία γενιά.

Δεν μας χειροκρότησαν κατά την απογείωση – δεν είχαμε γεννηθεί. Δε θα χαρούμε ποτέ την ομορφιά του νέου πλανήτη – θα είμαστε νεκροί. Σαν ένα εκκρεμές θα αιωρούμαστε για πάντα ανάμεσα σε δύο ευτυχισμένες γενιές. Κανείς δε θα μας τραγουδήσει, κανείς δε θα μας μνημονεύσει.

Κοιτάζω και πάλι το άπειρο του σύμπαντος κατά την κατεύθυνση της Γης. Ένα κίτρινο άστρο αχνοφέγγει και χάνεται μες το απέραντο μαύρο. Οι ήρωες, μου φαίνεται, είμαστε εμείς.

Π.Κ. (04/2016)

Advertisements

0 Responses to “Η μεσαία γενιά”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Να απολαμβάνουμε την καθάρια, την αληθινή ομορφιά του κόσμου. Η ανθρωπότητα δικαιούται να ζήσει ειρηνικά κι ελεύθερα χωρίς επινοημένες φοβέρες και υπερφυσικά αποκούμπια. wordpress statistics
Για μια νέα Φιλοσοφία


ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής
ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια

Αρχείο

Γράψτε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να ενημερώνεστε για νέες δημοσιεύσεις.