Posts Tagged ‘Χριστιανισμός

29
Ιαν.
14

Η θέση της γυναίκας στον Χριστιανισμό

Η θέση της γυναίκας στον χριστιανισμό

Σύμφωνα με τη χριστιανική θρησκεία ο πάνσοφος δημιουργός του σύμπαντος και δισεκατομμυρίων γαλαξιών εμφανίστηκε στον Απόστολο Παύλο και τον έστειλε να κηρύξει τον λόγο Του σε όλη την ανθρωπότητα.

O Απ. Παύλος έχει γράψει τα αρχαιότερα κείμενα της χριστιανικής αγίας γραφής. Τοποθετούνται περίπου στο 50 μΧ, δηλαδή πολύ κοντά στην εποχή που υποτίθεται ότι συνέβησαν τα γεγονότα που περιγράφονται στα ευαγγέλια. Με αυτήν την έννοια τα γραπτά του Παύλου είναι ίσως τα πιο «αγνά» και πιο «χριστιανικά» γραπτά που έχουμε σήμερα. Ενδεικτικά αναφέρω ότι το νωρίτερο που γράφτηκαν τα υπόλοιπα ευαγγέλια είναι το 70 μΧ (κατά Μάρκον).

Έχει, λοιπόν, τεράστιο ενδιαφέρον να δούμε τις απόψεις του Απ. Παύλου και -κατ’ επέκταση- του ίδιου του δημιουργού για τις γυναίκες.

Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Η θέση της γυναίκας στον Χριστιανισμό’

20
Σεπτ.
10

Η ομιλία του Dawkins στη διαδήλωση κατά του Πάπα

Απ’ τις 16 εώς και τις 18 Σεπτεμβρίου ο πάπας επισκέφθηκε την Βρετανία. Μεταξύ των διάφορων προκλητικών που είπε ήταν ή σύνδεση του Χίτλερ με την αθεΐα και η υποτιθέμενη υπερβολική προώθηση της α-θρησκείας (κοσμικότητας/secularism) στην Αγγλία η οποία κατά των Πάπα είναι βλαβερή για την ανθρωπότητα. Μεταξύ των 15000 διαδηλωτών κατά του Πάπα στο Λονδίνο ήταν και ο Richard Dawkins που έβγαλε ένα σύντομο 8-λεπτο λόγο τον οποίο μεταφράζω παρακάτω.


Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Η ομιλία του Dawkins στη διαδήλωση κατά του Πάπα’

11
Ιολ.
10

Χριστιανισμός και Σεξ, του Μπέρτραντ Ράσελ

Ολοκλήρωσα πριν λίγες μέρες την ανάγνωση του βιβλίου «Why am not a Christian and other essays on religion and related subjects», μια συλλογή από κείμενα και διαλέξεις του Bertrand Russell αναφορικά με τη θρησκεία. Θα σας παραθέσω ένα μικρό απόσπασμα απ’ το κείμενο «Has religion made useful contributions to civilization?» το οποίο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1930. Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση αφενός το θάρρος του Russell που εξέφρασε μεγάλες αλήθειες σε μια εποχή αρκετά πιο συντηρητική απ’ τη σημερινή και αφετέρου το γεγονός ότι τα επιχειρήματα αυτά παραμένουν ιδιαίτερα επίκαιρα. Όπως θα διαπιστώσετε, το κείμενο αυτό θα μπορούσε κάλλιστα να είχε γραφτεί σήμερα και να στηλιτεύει τη σημερινή αντιμετώπιση της ανθρώπινης σεξουαλικότητας από την εκκλησία, η οποία δυστυχώς παραμένει ως επί το πλείστον αμετάβλητη εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια.
Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Χριστιανισμός και Σεξ, του Μπέρτραντ Ράσελ’

17
Απρ.
09

O «αληθής λόγος» του Κέλσου – μέρος γ’ (τελευταίο)

(Συνέχεια απ’ το δεύτερο μέρος)
ΑκαδημίαΗ ιδέα ενός θεού που επεμβαίνει για να διορθώσει τον κόσμο είναι εντελώς παράλογη για τον Κέλσο:
Τα καλά και τα κακά ούτε πληθαίνουν ούτε λιγοστεύουν, και ο θεός δεν χρειάζεται να διορθώσει τον κόσμο -δηλαδή να του προσθέσει βελτιώσεις, θαρρείς κι είναι άνθρωπος που σκάρωσε από την αρχή ένα κακότεχνο έργο και τώρα πάει να το επιδιορθώσει- εξαγνίζοντας τον με το πυρ ή με κατακλυσμούς. Όσο για το τι είναι κακό και τι όχι, ας μην είμαστε και τόσο σίγουροι. Κι αν ακόμα κάτι σου φαίνεται κακό, δεν είναι ξεκάθαρο αν είναι όντως κακό· δεν μπορείς πάντα να ξέρεις αν πραγματικά είναι ή όχι προς όφελος είτε δικό σου είτε κάποιου άλλου είτε του συνόλου.

Ακολουθεί ένα πολύ σημαντικό μέρος το οποίο αντιτίθεται στην ιουδαιο-χριστιανική ανθρωποκεντρική εικόνα του κόσμου που θέλει τα πάντα στο σύμπαν να φτιάχνονται για τον άνθρωπο.
Ισχυρίζονται (οι Χριστιανοί) ότι τα πάντα δημιουργήθηκαν από το θεό για χάρη του ανθρώπου, ενώ εμείς υποστηρίζουμε ότι δεν έγιναν και δεν γίνονται, ούτε για χάρη των ανθρώπων ούτε για χάρη των ζώων. Και ούτε είναι έργα θεού οι βροντές κι οι αστραπές κι οι βροχές. Ακόμα κι αν δεχόταν κανείς ότι αυτά τα φαινόμενα είναι έργο του θεού, γιατί θα ’ πρεπε να βρέχει για χάρη του ανθρώπου (για να μπορεί δηλαδή ο άνθρωπος να έχει τροφή), κι όχι για χάρη των δέντρων ή των αγκαθιών ή των χόρτων. Κι αν πεις ότι κι αυτά μόνο για χάρη του ανθρώπου φυτρώνουν, τότε γιατί όχι μόνο για χάρη των άγριων ζώων; Στο κάτω κάτω εμείς, με τόσους κόπους και επίμονη δουλειά, μόλις που καταφέρνουμε να τρεφόμαστε, ενώ αυτά ούτε να οργώνουν χρειάζεται ούτε να σπέρνουν. Και σ’ όποιον θα μου θύμιζε τη φράση του Ευριπίδη, κι ο ήλιος κι η νύχτα τους θνητούς υπηρετούν θα ρωτούσα, γιατί ντε και καλά εμάς κι όχι τα μυρμήγκια και τις μύγες; Αφού και γι’ αυτά, η νύχτα είναι για ν’ αναπαύονται κι η μέρα για να βλέπουν και να κάνουν. Και σ’ όποιον πει ότι είμαστε άρχοντες των ζώων, μιας και τα κυνηγούμε και μετά τα καταβροχθίζουμε, θα ρωτήσω: τι αποκλείει, εμείς να έχουμε γίνει για χάρη αυτών, αφού κι εκείνα μας κυνηγάνε και μας τρώνε; και μάλιστα, εμείς για να τα πιάνουμε χρειαζόμαστε όπλα και δίχτυα και σκυλιά, χώρια που πρέπει να μαζευόμαστε πολλοί. Ενώ εκείνα τα προίκισε η φύση με δικά τους όπλα, κι έτσι ως προς αυτό είμαστε εμείς υποδεέστεροι, θα μου πείτε, ο θεός μας έδωσε μυαλό, ώστε να μπορούμε να πιάνουμε και να κακομεταχειριζόμαστε τα άγρια θηρία· εδώ θα απαντήσω ότι επί τόσα χρόνια, προτού εμφανιστούν οι πόλεις κι οι τέχνες κι οι επικοινωνίες και τα όπλα και τα δίχτυα, οι άνθρωποι αρπάζονταν και καταβροχθίζονταν από τ’ άγρια θηρία· σπανιότατα συνέβαινε το αντίστροφο. Άρα εδώ θα λέγαμε πως ο θεός τους ανθρώπους τους είχε μάλλον υποταγμένους στα άγρια ζώα. Μα, θα μου πείτε, οι άνθρωποι είναι ανώτεροι από τα ζώα, διότι ζούνε σε πόλεις και έχουν κράτη και αξιώματα και εξουσίες. Ε, λοιπόν, σιγά το πράμα. Και τα μυρμήγκια κι οι μέλισσες το ίδιο. Οι μέλισσες -τουλάχιστον αυτές- έχουν αρχηγό, διαβαθμίσεις, περίθαλψη, κάνουν πολέμους, εξοντώνουν τους ηττημένους, χτίζουν πόλεις, ακόμα και προάστια, αλλάζουν βάρδιες στη δουλειά, τιμωρούν τους τεμπέληδες -τους κηφήνες τουλάχιστον, που τους απελαύνουν. Τα μυρμήγκια από τους αποθηκευμένους σπόρους κόβουν τα φύτρα για να μη βλαστήσουν, έτσι ώστε να τους μείνουν για ένα χρόνο. Επίσης, τα νεκρά μυρμήγκια τα αποθέτουν σε έναν τόπο που έχουν ξεχωρίσει ειδικά για αυτό το σκοπό· κι ο τόπος αυτός είναι για αυτά κάτι ανάλογο με τα δικά μας πάτρια μνήματα. Επίσης όταν συναντιούνται, έχουν τρόπο να συνεννοούνται μεταξύ τους και να μη χάνουν το δρόμο τους· χρησιμοποιούν φυσικά δική τους γλώσσα, έχουν δική τους κοινή λογική και νοήματα και συλλογικούς σκοπούς και σημαινόμενα.
Για πείτε μου τώρα, αν κάποιος από ψηλά από τον ουρανό ρίξει μια ματιά στη γη, ποιες μεγάλες διαφορές νομίζετε ότι θα βρει ανάμεσα στα δρώμενα τα δικά μας και των μελισσών και των μυρμηγκιών;
Συνεχίστε την ανάγνωση ‘O «αληθής λόγος» του Κέλσου – μέρος γ’ (τελευταίο)’

15
Απρ.
09

O «αληθής λόγος» του Κέλσου – μέρος β’

(Συνέχεια απ’ το πρώτο μέρος)

platoΑφήνοντας τον υποθετικό Ιουδαίο, ο Κέλσος παραθέτει κάποια επιχειρήματα επηρεασμένα απ’ τον ελληνικό τρόπο σκέψης της εποχής:

Εκθέτοντας τώρα την προσωπική μου άποψη, έχω να πω ότι ο καυγάς μεταξύ Ιουδαίων και Χριστιανών είναι εντελώς βλακώδης. Όλη αυτή η φασαρία για το τί υπήρξε ο Χριστός, είναι περί όνου σκιάς. (…) Και τα δύο μέρη πιστεύουν σε θείες προφητείες, ότι θα έρθει να ζήσει ανάμεσα στους ανθρώπους ένας σωτήρας. Η διαφωνία τους βρίσκεται στο αν ήδη έχει έρθει η όχι.(…)
Τον Ασκληπιό πλήθος άνθρωποι, και Έλληνες και βάρβαροι, παραδέχονται ότι τον έχουν δει πολλές φορές, κι ότι εξακολουθούν και στις μέρες μας να τον βλέπουν, και μάλιστα όχι το φάντασμα του αλλά τον ίδιο, να θεραπεύει και να ευεργετεί και να προλέγει τα μελλούμενα. Ή ας πάρουμε την περίπτωση του Αριστέα του Προκοννήσιου, που εξαφανίστηκε με τρόπο θαυμαστό μπροστά από τα μάτια των ανθρώπων κι ύστερα ξαναεμφανίστηκε, και βρέθηκε σε πολλά μέρη του κόσμου.(…) Κι όμως, κανείς δεν πιστεύει πια ότι ο Αριστέας είναι θεός. Όπως κανείς δεν θεωρεί θεό τον Αβαρη τον Υπερβόρειο που σύμφωνα με τον Ηρόδοτο είχε τέτοια δύναμη που πετούσε απ’ άκρη σ’ άκρη της γης πάνω στο βέλος του. Ή μήπως δεν λένε για την ψυχή του Κλαζομένιου, που πολλές φορές εγκατέλειπε το σώμα και περιπλανιόταν μονάχη; Ούτε και τούτον θεώρησαν θεό οι άνθρωποι. Και ο Κλεομήδης από την Αστυπάλεα: κλείστηκε μέσα σε μια κασέλα και όταν την έσπασαν οι διώκτες του για να τον συλλάβουν δεν τον βρήκαν μέσα· έγινε άφαντος, σαν από θεϊκό θαύμα. Από τέτοιες ιστορίες άλλο τίποτα. Κοντολογίς, αυτό που θέλω να πω είναι ότι κατά τον ίδιο τρόπο που οι Γέτες λατρεύουν τον Ζάμολξη και οι Κίλικες τον Μόψο κι οι Ακαρνάνες τον Αμφίλοχο κι οι Θηβαίοι τον Αμφιάρεω κι οι Λεβαδίτες τον Τροφώνιο, έτσι λατρεύουν κι οι Χριστιανοί έναν άνθρωπο που κυνηγήθηκε και πιάστηκε και έχασε τελικά τη ζωή του. (…) Κι όμως δεν ανέχονται καμία σύγκριση ανάμεσα στον Ιησού και τον Απόλλωνα ή τον Δία.

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η άποψη του Κέλσου για τους πρώτους χριστιανούς και για τις μεθόδους προσηλυτισμού που χρησιμοποιούν:
Συνεχίστε την ανάγνωση ‘O «αληθής λόγος» του Κέλσου – μέρος β’’

13
Απρ.
09

Ο «αληθής λόγος» του Κέλσου – μέρος α’

academyΌπως είναι γνωστό, οι περισσότερες κριτικές κατά του χριστιανισμού που γράφτηκαν τους πρώτους μετά Χριστόν αιώνες καταστράφηκαν απ’ τους χριστιανούς μετά την επικράτηση της θρησκείας τους. Ωστόσο ο «Αληθής Λόγος» του Κέλσου σώθηκε σχεδόν αυτούσιος επειδή ο χριστιανός Ωριγένης για να απαντήσει σε αυτόν με το έργο του «Κατά Κέλσου» παρέθεσε ένα τεράστιο μέρος του πρωτότυπου έργου. Έτσι, άθελά του ο Ωριγένης έσωσε μία απ’ τις πιο άρτιες πολεμικές που έχουν γραφτεί ποτέ κατά του χριστιανισμού. Οι μελετητές θεωρούν ότι βασισμένοι στο σύγγραμμα του χριστιανού κατηχητή έχουν διασώσει πάνω απ’ το 80% του πρωτότυπου συγγράματος του Κέλσου.

Η αξία του έργου αυτού είναι ανεκτίμητη γιατί τοποθετείται στο 178 μ.Χ. δηλαδή πάνω στην ταραγμένη περίοδο σύγκρουσης ελληνισμού-χριστιανισμού.
Ο Κέλσος αντιλαμβάνεται πια ότι η παράλογη ξενόφερτη θρησκεία έχει αρχίσει να αποκτά πολλούς οπαδούς και πρέπει να αντιμετωπιστεί με λογικά επιχειρήματα. Με όπλα του την ελληνική φιλοσοφία, επηρεασμένος απ’ τον Πλάτωνα αλλά και τον Επίκουρο, καταδεικνύει τα αδύναμα σημεία του χριστιανισμού ενώ μάς δίνει μία καλή εικόνα για τους χριστιανούς του 2ου αιώνα μ.Χ.

Θα παραθέσω ορισμένα σημαντικά αποσπάσματα απ’ τον Αληθή Λόγο κάποια απ’ τα οποία όπως θα δείτε θα μπορούσαν κάλλιστα να είχαν γραφτεί σήμερα. Με έντονα γράμματα παραθέτω τα λόγια του Κέλσου.
Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Ο «αληθής λόγος» του Κέλσου – μέρος α’’

09
Απρ.
09

Περί του «Αγίου Φωτός»

Πλησιάζουν οι ημέρες του Πάσχα και όπως κάθε χρόνο οι πιστοί θα συρρεύσουν κατά χιλιάδες για να λάβουν το «Άγιο Φως», δηλαδή μία φλόγα η οποία ανάβει υποτίθεται θαυματουργά χωρίς φυσική αιτία μετά από την έγκαιρη μεσολάβηση του δημιουργού του σύμπαντος. Το συγκεκριμένο «θαύμα» το πιστεύει πάρα πολύς κόσμος στην Ελλάδα ενώ είναι  καταφανές ότι πρόκειται για μία καλοστημένη απάτη. Μάλιστα το υποδεχόμαστε στη χώρα μας με …τιμές αρχηγού κράτους!

Καταρχήν, εάν ο Θεός ήθελε πράγματι να φανερώσει την παρουσία του, γιατί να το κάνει κρυφά εντός του «Παναγίου Τάφου» και όχι με φανερό τρόπο ώστε να το δουν όλοι (πιστοί και μη πιστοί) την ώρα που γίνεται; Η πραγματοποίηση ενός θαύματος στα κρυφά, δεν είναι απλά ύποπτη, αλλά εντελώς καταδικαστική για την αληθοφάνειά του.

Σύμφωνα λοιπόν με την βικιπαιδεία «Το Μεγάλο Σάββατο το πρωί πριν από την τελετή του Αγίου Φωτός γίνεται πρώτα ένας σχολαστικός έλεγχος του Παναγίου Τάφου και αμέσως μετά τον σφραγίζουν με το μελισσοκέρι που είχε ετοιμαστεί το πρωί. Ο έλεγχος γίνεται για να διαπιστωθεί ότι δεν υπάρχει οτιδήποτε μέσα στον Πανάγιο Τάφο το οποίο θα μπορούσε να προκαλέσει φωτιά.»
Αφού λοιπόν σιγουρεύονται ότι δεν υπάρχει τίποτα με το οποίο να μπορεί να ανάψει φλόγα, διενεργείται η τελετή κατά την οποία ο Θεός επιλέγει να επέμβει και να καταλύσει τους φυσικούς νόμους.

Για να ισχυριστεί κανείς ότι καταλύονται οι φυσικοί νόμοι και ότι επεμβαίνει ένα υπερφυσικό ον θα έπρεπε να έχει τρανταχτά, εντυπωσιακά στοιχεία. Όμως εδώ έχουμε απλά ένα κερί που υποτίθεται ανάβει από μόνο του. Μια ιδιαίτερα αξιολύπητη ενασχόληση για έναν Θεό…

Αν πιστέψουμε σε ένα τέτοιο «θαύμα», δημιουργούνται δύο σοβαρά προβλήματα, ένα φιλοσοφικό κι ένα επιστημονικό:
1)Το φιλοσοφικό: Εάν πράγματι αποδεχτούμε ότι υπάρχει ένα υπερβατικό ον το οποίο επεμβαίνει στα ανθρώπινα πράγματα και καταλύει τους φυσικούς νόμους τότε οδηγούμαστε σε μία πολύ δυσάρεστη διαπίστωση. Ότι το ον αυτό συνειδητά επιτρέπει να σκοτώνονται και να υποφέρουν απ’ τις φυσικές καταστροφές τόσοι άνθρωποι ενώ θα μπορούσε κάλλιστα να το αποτρέψει. Και επειδή μιλούμε για φυσικές καταστροφές (σεισμούς, ηφαίστεια, τσουνάμι κλπ) η κλασική χριστιανική ενοχολαγνεία δεν μπορεί να λειτουργήσει και να ρίξει το φταίξιμο στους ανθρώπους όπως κάνει συνήθως. Απ’ ότι φαίνεται ο χριστιανικός Θεός θεωρεί πολύ πιο χρήσιμο να ανάψει ένα κεράκι κάπου στο Ισραήλ παρά να σώσει χιλιάδες ανθρώπους που υποφέρουν και πεθαίνουν απ’ τις ατέλειες του πλανήτη μας (ο οποίος είναι επίσης δικό του δημιούργημα σύμφωνα με τον χριστιανισμό). Τι εχθρικός Θεός! Ένα ον το οποίο θα είχε τη σοφία να δημιουργήσει κόσμους, να δημιουργήσει γαλαξίες και να δημιουργήσει ζωή δεν μπορώ να πιστέψω ότι θα μπορούσε να είναι τόσο μανιακό με τις τελετές και ταυτόχρονα τόσο αδιάφορο προς τα δημιουργήματά του.

2)Το επιστημονικό: ο ορισμός του θαύματος είναι από μόνος του αντιφατικός. Στην ουσία πρόκειται για φυσικούς νόμους οι οποίοι αντιτίθενται στον ίδιο τον εαυτό τους! Ακόμα και εάν δεχόμασταν ότι κάτι τόσο παράλογο μπορεί να γίνει θα έπρεπε να έχουμε τόσο εντυπωσιακά στοιχεία που να μη χωρούν άλλη εξήγηση. Όμως κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει ποτέ στην επιστήμη. Η επιστήμη έχει την ειλικρίνεια να απαντά «δεν ξέρω» και να συνεχίζει την προσπάθεια της ερμηνείας του κόσμου αντί να δίνει εύκολες, βολικές απαντήσεις. Και ειδικότερα, όταν υπάρχει έστω κι ένας -μη θαυματουργός- τρόπος με τον οποίο μπορεί να αναπαραχθεί ένα θαύμα, το θαύμα παύει να υφίσταται, χάνει κάθε αξία. Για παράδειγμα, τί νόημα θα είχε ένα θαύμα το οποίο θα οδηγούσε ένα αντικείμενο να πέσει με επιτάχυνση g=9.81 m/sec²  όταν ξέρουμε ότι ήδη τα αντικείμενα στην επιφάνεια της Γης πέφτουν με την ίδια επιτάχυνση; Αντίστοιχα λοιπόν, όταν η αυτοανάφλεξη ενός κεριού είναι κάτι το οποίο εύκολα γίνεται με χρήση κατάλληλων ουσιών, δεν έχουμε κανένα λόγο να πιστέψουμε σε υπερφυσικές παρεμβάσεις ακόμα κι αν δούμε ένα κερί να αυτοαναφλέγεται μπροστά μας.

Βέβαια οι πιστοί του συγκεκριμένου θαύματος, τραβάνε ακόμα παραπέρα το σχοινί ισχυριζόμενοι ότι το «Άγιο Φως» δεν καίει τα πρώτα 33 λεπτά. Παρ’ όλα αυτά όταν το περνούν απ’ τα πρόσωπά τους στο βίντεο λειτουργούν ακριβώς όπως θα λειτουργούσαν …εάν έκαιγε! Δηλαδή το κινούν με πολύ γρήγορη ταχύτητα ώστε να μην προλάβει να κάψει το πρόσωπό τους. Φαίνεται, όσο παραμύθι κι αν σε ποτίσουν, κάποια ένστικτα -όπως αυτό της αυτοσυντήρησης- παραμένουν ισχυρά.

Στο παραπάνω απόσπασμα ο Μιχάλης Καλόπουλος δείχνει ζωντανά στην κάμερα έναν πιθανό τρόπο αυτοανάφλεξης κεριών. Δε ξέρω εάν πράγματι χρησιμοποιούν αυτή τη μέθοδο κατά την αφή του «Αγίου Φωτός», αλλά απ’ τη στιγμή που υπάρχει έστω κι ένας φυσικός τρόπος αυτοανάφλεξης κεριών δεν υπάρχει κανένας λόγος να μιλήσουμε για θαύμα. Όσο για τις αντιδράσεις των θρήσκων στο βίντεο, είναι το λιγότερο τρομακτικές αφού φτάνουν στο σημείο να χαρακτηρίσουν τον σκεπτικισμό ως …αίρεση!




Να απολαμβάνουμε την καθάρια, την αληθινή ομορφιά του κόσμου. Η ανθρωπότητα δικαιούται να ζήσει ειρηνικά κι ελεύθερα χωρίς επινοημένες φοβέρες και υπερφυσικά αποκούμπια. wordpress statistics
Για μια νέα Φιλοσοφία


ask2use.com: Υποχρεωτική η αναφορά πηγής
ask2use.com: Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή χωρίς άδεια

Αρχείο

Γράψτε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να ενημερώνεστε για νέες δημοσιεύσεις.